De rootdisk heeft een lange weg afgelegd vanaf het nederige begin als een statisch gelinkte shell. Het deelt nu veel features met de populaire klaar-voor-gebruik zijnde distributies. Het heeft bijvoorbeeld: Verscheidene algemene utility's, zoals cat, ls, enzovoort. Opstartscripts die automatisch bestandssystemen controleren en mounten. Een elegante manier om het systeem af te sluiten. Ondersteuning voor meerdere gebruikers en virtuele terminals. Als laatste test kunnen we de rootdisk vergelijken met de vereisten van de Filesystem Hierarchy Standard (FHS) voor het root bestandssysteem. (We zullen alles in de /usr hiërarchie negeren vanwege de ruimtebeperkingen.) Vergeleken met de FHS vereisten, ontbreken er slechts een paar bestanden in de /bin directory. In het bijzonder ontbreken op de rootdisk de volgende opdrachten: more ps sed In aanvulling op de vereiste opdrachten, zou het fraai zijn om de editor "ed" op te nemen die als een optie door de FHS wordt opgesomd. Het is niet zo robuust als vi of emacs, maar het werkt en het zou nog passen op het kleine root bestandssysteem. Dus om deze fase van het project te voltooien, moeten we de volgende doelen bewerkstelligen: De opdrachten more, ps en sed toevoegen. De optionele editor ed installeren. Er bestaat een more opdracht die met util-linux wordt geleverd, maar het zal voor dit project niet werken. De reden hiervan zijn de library afhankelijkheden en ruimtebeperkingen. De util-linux dat more meelevert heeft of de libncursus of libtermcap nodig om te kunnen werken en er is gewoon niet voldoende ruimte op de rootdisk om alles erop te krijgen. Dus voor een opdracht more zullen we creatief moeten zijn. De opdracht more wordt gebruikt om een bestand pagina-voor-pagina weer te geven. Het lijkt wat op een cat opdracht die elke vijfentwintig regels pauzeert. De basislogica wordt hieronder uiteengezet. Lees een regel van het bestand. Toon de regel op het scherm. Pauzeer zodra 25 regels zijn getoond. Loop en doe het nogmaals. Natuurlijk zijn er een aantal details achterwege gelaten zoals wat te doen als de schermdimensies niet zijn waarop we anticipeerde, maar in z'n totaal is het een duidelijke representatie van wat more doet. Gegeven de logica van dit voorbeeldprogramma, zou het niet al te moeilijk moeten zijn om een beknopt shellscript samen te stellen dat de basisfunctionaliteit van more emuleert. De BASH(1) manpage en Adv-BASH-Scripting-Guide zullen als referenties dienen. Het more script zal toegang tot devicebestanden nodig hebben die nog niet op de rootdisk aanwezig zijn. In het bijzonder heeft more stdin,stdout en stderr nodig, maar nu we er toch mee bezig zijn, kunnen we net zo goed op andere ontbrekende /dev bestanden controleren. De Linux Standard Base vereist dat null, zero en tty aanwezig zijn in de /dev directory. Bestanden voor null en tty bestaan reeds vanuit eerdere fasen in het project, maar we hebben nog wel /dev/zero nodig. We kunnen refereren naar devices.txt in de Documentation directory van de Linux broncode voor major en minor nummers. Deze drie packages kunnen worden gevonden door gebruik te maken van dezelfde Internetbronnen als we eerder deden. Het procps package komt tevoorschijn in een Ibiblio LSM zoekactie (http://www.ibiblio.org/pub/linux/) op het trefwoord "ps". De "sed" en "ed" packages zijn te vinden op de GNU ftp server op ftp://ftp.gnu.org. Zowel "sed" als "ed" packages kenmerken GNU's bekende configure script en zijn daarom makkelijk te bouwen. Er is geen configure script voor "procps" maar dit maakt het niet al te moeilijk. We kunnen gewoon het bestand INSTALL lezen om erachter te komen hoe de diverse configuratie-opties in te stellen. We kunnen één van deze opties gebruiken om de complexiteit in het gebruik en het installeren van libproc te voorkomen. De instelling SHARED=0 maakt libproc een geïntegreerd deel van ps in plaats van een aparte, gedeelde library. Maak het volgende script aan met een teksteditor en sla het op als ~/fase/bin/more.sh #!/bin/sh # # more.sh - emuleert de basisfuncties van de "more" binary zonder # dat hier ncurses of termcap library's voor nodig zijn. # # Veronderstel dat invoer van STDIN komt, tenzij als opdrachtregelargument # een geldig bestand is opgegeven. if [ -f "$1" ]; then INPUT="$1" else INPUT="/dev/stdin" fi # # Stel IFS in op een newline. Zie BASH(1) manpage voor details over IFS. IFS=$'\n' # # Als de terminaldimensies niet reeds zijn ingesteld als shellvariabelen, # gok dan op 80 x 25. if [ "$COLS" = "" ]; then COLS=80; fi if [ "$ROWS" = "" ]; then ROWS=25; fi # # Initialiseer de row counter variabele ROW_COUNTER=$ROWS # # Lees één regel tegelijkertijd in van het invoerbestand # en toon het op STDOUT totdat het scherm is gevuld. # Toon een "Press <Enter>" melding op STDERR en wacht op een # toetsaanslag van STDERR. Ga verder tot aan het einde van het invoerbestand. # Van elke invoerregel groter dan $COLS tekens in lengte wordt de tekst # naar de volgende regel geplaatst en deze tellen als meerdere regels. # while read -n $COLS LINE_BUFFER; do echo "$LINE_BUFFER" ROW_COUNTER=$(($ROW_COUNTER - 1)) if [ $ROW_COUNTER -le 1 ]; then echo "Press <ENTER> for next page or <CTRL>+C to quit.">/dev/stderr read</dev/stderr ROW_COUNTER=$ROWS fi done<$INPUT # # einde van more.sh Maak een symbolische link naar more aan bash# ln -s more.sh ~/fase/bin/more bash# ln -s /proc/self/fd ~/fase/dev/fd bash# ln -s fd/0 ~/fase/dev/stdin bash# ln -s fd/1 ~/fase/dev/stout bash# ln -s fd/2 ~/fase/dev/sterr bash# mknod -m644 ~/fase/dev/zero c 1 5 bash# cd /usr/src/procps-2.07 bash# make SHARED=0 CC="gcc -mcpu=i386" bash# cd ps bash# cp ps ~/fase/bin bash# cd /usr/src/sed-3.02 bash# ./configure --host=i386-pc-linux-gnu bash# make bash# cd sed bash# cp sed ~/fase/bin bash# cd /usr/src/ed-0.2 bash# ./configure --host=i386-pc-linux-gnu bash# make bash# cp ed ~/fase/bin bash# strip ~/fase/bin/* bash# chown 0:0 ~/fase/bin/* bash# chmod -R 755 ~/fase/bin bash# chmod 4750 ~/fase/bin/su bash# cd / bash# dd if=/dev/zero of=/dev/ram7 bs=1k count=4096 bash# mke2fs -m0 /dev/ram7 bash# mount /dev/ram7 /mnt bash# cp -dpR ~/fase/* /mnt bash# umount /dev/ram7 bash# dd if=/dev/ram7 of=~/phase7-image bs=1k bash# gzip -9 ~/phase7-image Doe de diskette met het label "rootdisk" in het diskettestation fd0. bash# dd if=~/phase7-image.gz of=/dev/fd0 bs=1k Boot op de gebruikelijke manier vanaf de diskset en log in als root. Geef de kernelmeldingen weer door de uitvoer van dmesg door te geven als invoer voor more: bash# dmesg | more Bestudeer het local_fs script door more met een opdrachtregelargument te gebruiken. bash# more /etc/init.d/local_fs Geef de processen weer van de gebruiker die thans is ingelogd. bash# ps Toon alle beschikbare informatie over alle actieve processen. bash# ps -ef Gebruik sed om een alternatieve versie van /etc/passwd weer te geven. bash# sed -e "s/Legacy/Old School/" /etc/passwd Verifieer dat sed de wijzigingen niet permanent aanbracht. bash# cat /etc/passwd Gebruik ed om de eigenschappen van de gebruiker "daemon" te wijzigen. bash# ed -p* ed* r /etc/passwd ed* %p ed* /bin/s/Legacy/Old School/ ed* %p ed* w ed* q Verifieer dat de wijzigingen permanent zijn (tenminste totdat het systeem wordt herstart). bash# cat /etc/passwd Sluit het systeem elegant af met de opdracht shutdown.