Ervaren gebruikers van Emacs zijn nogal fanatiek in efficiëntie. In feite zal het er vaak op neerkomen dat zij heel veel tijd verspillen aan het op zoek gaan naar manieren om nog efficiënter te kunnen werken! Ondanks dat ik niet wil dat dit jou overkomt, zijn er een aantal eenvoudige dingen die je kunt doen om een betere Emacs gebruiker te worden. Soms maken ervaren gebruikers dat beginnelingen zich dom voelen dat ze deze truuks niet kennen---om een of andere reden , worden mensen religieus over het "correct" gebruiken van Emacs. Ik zou dergelijk etilisme meer veroordelen als ik me er zelf niet schuldig aan zou maken. Daar gaan we dan:
Gebruik bij verplaatsingen de snelst mogelijke middelen. Je weet dat C-f forward-char is---kun je raden dat M-f forward-word is? C-b is backward-char. Raad eens wat M-b doet? Dat is echter nog niet alles: je kunt met M-e tegelijkertijd een zin vooruit, zolang je je regels zodanig schrijft dat er altijd twee spaties volgen op de laatste punt (anders weet Emacs niet waar de ene zin eindigt en de ander begint). M-a is backward-sentence.
Schaam je mocht je bij jezelf bemerken dat je herhaaldelijk de combinatie C-f gebruikt om bij het einde van de regel te komen, en zorg dat je in plaats daarvan C-e gebruikt, en C-a om naar het begin van de regel te gaan. Schaam je diep als je veel gebruik maakt van C-n om schermen vol met tekst naar beneden te gaan, gebruik voortaan altijd C-v. Gebruik je herhaaldelijk C-p om schermen naar boven te gaan, gebruik in plaats daarvan dan M-v.
Ben je dichtbij het einde van een regel en realiseer je je dat een woord aan het begin van de regel niet goed is gespeld, gebruik dan niet de Backspace of Delete om naar die plek terug te keren. Dit zou vereisen dat je gedeeltes van goed getypte tekst weer helemaal opnieuw in zou moeten tikken. Gebruik in plaats daarvan combinaties van M-b, C-b, en C-f om naar de exacte lokatie van de fout te gaan, het te corrigeren en vervolgens met C-e weer naar het einde van de regel te gaan.
Typ nooit de volledige naam wanneer je een bestandsnaam moet invoeren. Tik er precies genoeg van in om het als uniek te kunnen laten identificeren, en laat de voltooiing van Emacs de taak afmaken door de Tab of Spatiebalk in te drukken. Waarom toetsaanslagen verspillen wanneer je daarvoor in de plaats CPU-cycli kunt gebruiken?
Typ je wat gewone tekst, en op een of andere manier is de auto-filling (of auto-wrapping) verknoeid, dan gebruik je M-q, wat in algemene tekstmodi staat voor fill-paragraph. Hiermee zal de huidige paragraaf worden "aangepast" alsof je het regel voor regel had omgeslagen, maar zonder dat je dit met de hand hoeft te doen. M-q werkt binnen de paragraaf of aan het begin of einde hiervan.
Soms is C-x u (undo) erg handig, waarmee je de laatste wijziging(en) ongedaan kunt maken. Emacs gist hoeveel het ongedaan moet maken; gewoonlijk is dit een zeer intelligente gissing. Het herhaaldelijk aanroepen, zal meer en meer ongedaan maken, totdat Emacs zich niet meer kan herinneren welke wijzigingen werden doorgevoerd.