| ||
| --Chuq Von Rospach | ||
Moderne Unix besturingssystemen zijn er erg goed in met andere computers of netwerken te communiceren. Twee verschillende Unix computers kunnen op veel verschillende manieren informatie met elkaar uitwisselen. In dit hoofdstuk wordt geprobeerd het te hebben over hoe je profijt kunt hebben van deze krachtige netwerkmogelijkheid.
We zullen proberen elektronische mail, Usenet news, en verscheidene basisutility's van Unix die voor de communicatie worden gebruikt te bespreken.
Een van de populairste standaardmogelijkheden van Unix is elektronische mail. Hiermee wordt je het gebruikelijke gedoe bij het zoeken naar een envelop, een stuk papier, een pen, een postzegel en de brievenbus bespaard en in plaats daarvan krijg je te maken met het zoeken naar oplossingen met behulp van de computer.
Het enige wat je hoeft te doen is het intikken van
mail [gebruikersnaam]
en je bericht te typen.Stel bijvoorbeeld dat ik een mail wil sturen naar gebruiker sam:
/home/larry# mail sam Subject: De gebruikersdocumenatie Test alleen even het mailsysteem. EOT /home/larry# |
Het programma mail is erg simpel. Net als cat, accepteert het invoer vanaf de standaardinvoer, één regel tegelijkertijd, totdat het op een aparte regel een end-of-text (Ctrl-d) teken op een regel tegenkomt. Dus om mijn bericht te verzenden had ik op de return toets moeten drukken en vervolgens Ctrl-d.
mail is de snelste manier om mail te versturen, en het is erg nuttig wanneer het wordt gebruikt in combinatie met pipe-symbolen en omleiding. Als ik bijvoorbeeld het bestand report1 naar "Sam" had willen sturen, dan zou ik de opdracht mail sam < report1 hebben kunnen geven, of zou ik zelfs uit hebben kunnen voeren: "sort report1 | mail sam".
De keerzijde van het gebruik van mail echter om mail te zenden betekent een zeer grove editor. Je kan een regel niet meer wijzigen zodra je de return toets hebt ingedrukt! Dus raad ik je aan, mail te verzenden met (wanneer je geen gebruikt maakt van een pipe of omleiding) de mailmodus van Emacs. Het wordt behandeld in de paragraaf Speciale buffers: modi in Hoofdstuk 9.
mail [gebruiker]
Het programma mail biedt een onhandige manier om mail te lezen. Als je mail intikt zonder enige parameters, krijg je het volgende te zien:
/home/larry# mail No mail for larry /home/larry# |
Ik ga mezelf wat mail sturen zodat ik wat met de mailreader kan spelen:
/home/larry# mail larry Subject: Frogs! and toads! EOT /home/larry# echo "snakes" | mail larry /home/larry# mail Mail version 5.5 6/1/90. Type ? for help. "/usr/spool/mail/larry": 2 messages 2 new >N 1 larry Tue Aug 30 18:11 10/211 "Frogs!" N 2 larry Tue Aug 30 18:12 9/191 & |
De prompt in het mailprogramma is een ampersand ("&"). Er zijn een paar simpele opdrachten mee mogelijk, en als je een ? intikt, gevolgd door een druk op de return, zal het je een beknopt helpscherm geven.
De basisopdrachten voor mail zijn:
[t berichtenlijst] Toon (of typ) de berichten op het scherm.
[d berichtenlijst] Verwijder de berichten.
[s berichtenlijst bestand] Sla de berichten op in bestand.
[r berichtenlijst] Beantwoord de berichten, dat wil zeggen, begin met het samenstellen van een nieuw bericht naar de persoon die jou de weergegeven berichten zond.
[q] Verlaat het programma en sla alle berichten op die je niet verwijderde in een bestand met de naam mbox in je homedirectory.
Wat is een berichtenlijst? Het bestaat uit een lijst integers gescheiden door spaties, of een bereik, zoals 2-4 (wat hetzelfde is als "2 3 4"). Je kunt ook de gebruikersnaam van de zender invoeren, dus de opdracht t sam zou alle mail van Sam typen. Als een berichtenlijst wordt weggelaten, wordt verondersteld dat het 't laatste bericht zal zijn dat wordt weergegeven (of getypt).
Er zijn verscheidene problemen met de leesfaciliteiten van het mail programma. Ten eerste stopt het mailprogramma niet als een bericht groter is dan je scherm! Je moet het opslaan en er later more op toepassen. Ten tweede heeft het niet zo'n goede interface voor oude mail---voor als je mail wilt bewaren en het later wilt lezen.
Emacs heeft ook een faciliteit voor het lezen van mail, genaamd rmail, maar het wordt in dit boek niet behandeld. Bovendien hebben de meeste Linux systemen verscheidene andere mailreaders beschikbaar, zoals elm, of pine.