Ik wist twee oudere laptops te bemachtigen, beiden met slechts 4mb RAM en kleine (<=200mb) harddisks. Ik wilde hierop Linux installeren. De documentatie voor dergelijke laptops raadt altijd aan een mini-Linux of een oude (en daardoor compacte) versie van één van de professionele distributies te installeren. Ik wilde een up-to-date professionele distributie installeren.

Volop. Hierop zal geen X worden gedraaid en het zal geen ontwikkelaarsbox worden (zie ), maar als je je goed voelt bij de console dan heb je een machine waarmee je kunt e-mailen, netwerken, schrijven, enz. Laptops kunnen ook uitstekend dienst doen voor diagnostische/reparatie tools en de utility's daarvoor zullen makkelijk op kleine laptops passen.

Het upgraden van oude laptops is niet veel goedkoper dan het upgraden van nieuwere modellen. Dat is nogal veel geld voor een oude machine, vooral in aanmerking genomen dat de fabrikant het niet meer ondersteunt en losse onderdelen moeilijk zijn te vinden.

De procedure beschreven in dit document zal zeer goed werken op een desktop PC. Aan de andere kant is het upgraden van een desktop veel makkelijker en goedkoper dan het upgraden van een laptop. Zelfs als je niet kiest voor upgraden dan nog zijn er eenvoudiger opties. Je kunt er nog altijd de harddisk uithalen, deze in een krachtiger machine plaatsen, er Linux op installeren, het zodanig inkrimpen dat het op de harddisk past om de harddisk vervolgens terug te plaatsen in de oude machine.

Dit document is geen algemene HOWTO over het installeren van Linux op laptops of ook maar een specifieke HOWTO voor één van de twee machines die hier worden genoemd. Hierin wordt simpelweg een manier beschreven om een omvangrijke Linux distributie samen te persen in een zeer kleine ruimte, waarbij twee specifieke machines als voorbeeld worden genomen.

De laatste kopie van dit document is in verscheidene formaten te vinden op .

Dit document is auteursrechtelijk beschermd (c) door Bruce Richardson 2000. Het mag onder voorwaarden uiteengezet in de LDP-licentie op sunsite.unc.edu/LDP/COPYRIGHT.html gedistribueerd.

Deze HOWTO is vrije documentatie; je kunt het onder de voorwaarden van de LDP licentie redistribueren en/of wijzigen. Dit document wordt gedistribueerd in de hoop dat het van nut zal zijn, maar zonder enige garantie; zelfs zonder de impliciete garantie van verkoopbaarheid of geschiktheid voor een bepaald doel. Zie de LDP licentie voor meer details.

Toshiba en T1910 zijn handelsmerken van Toshiba Corporation. Compaq en Contura Aero zijn handelsmerken van Compaq Computer Corporation.

De kleine harddisks en het gebrek aan een intern diskettestation op de Aero maken dat de installatie wat lastiger verloopt dan normaal, maar het werkelijke probleem wordt gevormd door het RAM. Geen van de huidige distributies biedt een installatiedisk waarmee in 4mb geboot kan worden, zelfs niet als de gehele harddisk is geformatteerd als swappartitie.

De standaardinstallatie maakt gebruik van een bootdisk om een rootpartitie image te decomprimeren (of van een tweede diskette of vanaf CD-ROM) naar een ramdisk. De rootimage heeft bij benadering een omvang van 4mb. In dit scenario is dat alle beschikbare RAM. Probeer het en het loopt vast tijdens het uitpakken van het rootimage.

Het antwoord is het elimineren van de ramdisk. Als je root op een fysieke partitie kunt mounten, dan heb je voldoende geheugen om de installatie uit te voeren. Aangezien de ongecomprimeerde ramdisk te groot is voor een diskette, is de enige plaats die overblijft op de harddisk van de laptop. De stappen zijn:

Zoek naar iets dat in 4mb ram boot en waarmee ook ext2 partities kunnen worden aangemaakt. Gebruik het om een swappartitie en een kleine ext2 partitie op de harddisk van de laptop aan te maken. Decomprimeer de installatie root-image en kopieer het naar de ext2 partitie. Boot de laptop van de installatie bootdisk, het verwijzend naar de ext2 partitie op de harddisk. Vanaf hier zou de installatie min of meer normaal moeten verlopen.

De enige vraag was of een distributie (onder normale omstandigheden) niet kon worden geïnstalleerd op de laptops er wel op zou kunnen draaien. Het beknopte antwoord is "Ja".

Als je een oude Linux goeroe bent, dan is dat alles wat je moet weten. Zo niet, lees dan verder - een aantal eerder genoemde stappen zijn niet zo simpel als ze eruitzien.

Het beste hulpmiddel hiervoor is een mini-Linux. Er is een brede keuze aan kleine Linux distributies op het Net, maar de meeste daarvan kunnen niet in 4mb RAM worden geboot. Ik vond er twee die dit wel doen:

SmallLinux

SmallLinux boot in slechts 2mb RAM, maar de rootdisk kan niet uit het diskettestation worden genomen, wat jammer is, omdat het verder alles biedt wat we nodig hebben (d.w.z. fdisk, mkswap en mkfs.ext2). SmallLinux kan de benodigde partities aanmaken, maar het kan niet worden gebruikt om de rootpartitie te kopiëren.

Dit geeft de keuze uit of het gebruik van SmallLinux om de partities aan te maken en muLinux om de rootpartitie te kopiëren of het gebruik van muLinux voor het uitvoeren van de gehele taak. Aangezien ik twee laptops had, probeerde ik beiden.

De keuze voor Slackware nam niet veel tijd in beslag. Afgezien van het feit dat ik het prettig vind, het nog niet zoveel heb gebruikt en er meer van wil leren, nam ik de volgende punten in overweging:

Slackware is één van de meest flexibele distributies. Het wordt geleverd met een brede variëteit aan bootdiskkernels geschikt voor veel verschillende machines. Dit maakt het heel goed geschikt voor het soort hacken wat in dit scenario nodig is. Slackware ondersteunt alle methoden opgesomd in . Slackware is een distributie die door één persoon is ontworpen. Ik ben er zeker van dat Patrick Volkerding er geen bezwaar tegen heeft als ik zeg dat dit betekent dat configuratietools eenvoudiger en beter gestroomlijnd zijn. Naar mijn mening maakt dit de taak de installatie in te krimpen dat het past makkelijker.

Versie 7.0 was de laatste versie toen ik dit probeerde, dus die gebruikte ik.

Floppy Install

Dit betekent 15 diskettes, wat je slechts een absoluut minimale installatie geeft en een tweede fase vereist om de applicaties te verkrijgen die je hebben wilt. Het is ook erg langzaam op dergelijke low-spec computers. Dit is een laatste redmiddel als je het via de anderen methoden niet voor elkaar krijgt.

De tools die ik ter hand had dicteerde een PCMCIA netwerkinstallatie. Ik zal aangeven waar de stappen verschillen voor de andere methoden. Welke methode je ook kiest, je hebt een higher-spec computer beschikbaar nodig, zelfs als je alleen de diskettes maar hoeft aan te maken voor een installatie via diskettes.

De volledige glibc library's alleen al zou de harddisks volledig opvullen, dus er kan geen sprake zijn van het bouwen van een ontwikkelaarsmachine. Het ziet ernaar uit dat een minimale X-installatie wel zou passen, maar ik ben er zeker van dat het heel traag zou zijn en ik wil het hoe dan ook toch niet. Ik besloot het volgende te installeren (zie voor een volledige opsomming ):

De core Linux utility's Gemengde tekstapplicaties vanuit de ap1 bestandsset: Info/FAQ/HOWTO documentatie Basisnetwerkutility's De BSD spellen

Deze selectie komt overeen met het soort computer dat is beschreven in .

Als je alleen muLinux gaat gebruiken voor deze procedure, dan hoef je alleen een disk voor te bereiden met hierop mkfs.ext2 en ondersteunende library's. Decomprimeer USR.bz2 van de muLinux setupbestanden en mount het als een loop file-system. Als je je bevindt in dezelfde directory als het USR bestand en je het wilt mounten als /tmpusr dan bestaat de reeks hiervoor uit:

losetup /dev/loop0 USR mount -t ext2 /dev/loop0 /tmpusr

>Kopieer van daaruit mkfs.ext2, libext2fs.so.2, libcomerr.so.2 en libuuid.so.1 naar een diskette.

Kies de rootdisk die je wilt. Ik gebruikte het color rootbestand zonder problemen, maar het text rootbestand zou iets sneller kunnen zijn bij deze lage geheugenwaarden. Decomprimeer het image en mount het als een loopdevice. De procedure is hetzelfde als in bovenstaande sectie, maar het rootdiskimage is nu een minix bestandssysteem.

Vervolgens heb je 3 1722 diskettes nodig of 4 1440 diskettes met ext2 bestandssysteem, 1722 diskettes is beter, aangezien je dan niet de /lib directory hoeft op te splitsen. Geef een diskette tweemaal het standaardaantal inodes zodat er de /dev directory oppast. Dat is 432 nodes voor een 1722 disk of 368 voor een 1440. Als je /dev/fd0H1722 of /dev/fd0H1440 opgeeft, dan hoeft je verder geen andere parameters op te geven, dus geef voor een 1722 disk op:

mke2fs -N 432 /dev/fd0H1722

Al je het rootimage als /tmproot hebt gemount en de doeldiskette als /floppy dan cd je naar /tmproot. Voor het kopiëren van de directory dev is de opdracht:

cp -dpPR dev/* /floppy/

Voor de andere directory's met bestanden (in bin, etc, lib, mnt, sbin, usr, var) is het

cp -dpPr naam_directory/* /floppy/

Laat de lege directory's voor wat ze zijn (floppy, proc, root, tag, tmp), omdat je deze simpelweg op de laptop aan kunt maken. boot en cdrom zijn softlinks respectievelijke verwijzend naar /mnt/boot en /var/log/mount, ook die kun je op de laptop aanmaken.

Maak een bootdisk van één van de images. Ik raad je aan gebruik te maken van bareapm.i op een laptop en bare.i op een desktop, tenzij je een parallelle poort IDE device (pportide.i) hebt. Boot hier de laptop van. Wanneer de boot: prompt verschijnt, typ je "mount root=/dev/hdax" waarbij x de tijdelijke rootpartitie i. Log in als root. Activeer vervolgens de swappartitie.

In beide gevallen, zou geen extra werk nodig moeten zijn om de media te benaderen. Start simpelweg setup.

Slackware heeft hier aanvullende disks met tools voor en instructies voor hun gebruik groeten je wanneer je inlogt. Gebruik de netwerkdisk op een desktop-PC met ethernetkaart of een laptop met pocket ethernet adaptor. Gebruik de PCMCIA disk voor een PCMCIA installatie. Start setup zodra je netwerkadapter/PCMCIA socket is geïdentificeerd.

Het setupprogramma van Slackware is recht-door-zee. Start met de Keymap sectie en het zal je stap-voor-stap verder brengen.

Op een normale machine zou je eenvoudigweg rebooten zodra de installatie is voltooid. Als je dat hier doet, dan zul je wellicht 6 of 8 uur moeten wachten tot er een loginprompt verschijnt en nog eens een half uur tot je de opdrachtprompt krijgt. Voor het opnieuw booten moet je de elementen wijzigen of verwijderen die deze vertraging veroorzaken. Hiervoor moet je configuratiebestanden bewerken, dus je moet bekend zijn met vi, ed of sed.

In deze fase is je toekomstige rootpartitie nog steeds gemount als /mnt dus denk eraan dat aan de hier gegeven paden toe te voegen.

/etc/passwd

Wijzig dit om de loginshell van root te wijzigen in ash. ash is echt de enige praktische loginshell voor 4mb RAM.

Zodra deze wijzigingen zijn aangebracht, ben je zover je systeem te herstarten.

Als je de wijzigingen aanbevolen in sectie hebt aangebracht, dan zal het bootproces slechts een paar minuten duren, in tegenstelling tot verscheidene uren. Login als root en controleer of alles goed functioneert.

De meeste packages in deze categorie zijn essentieel, zelfs die niet zijn opgesomd als vereist door het setupprogramma van Slackware. Daarom heb ik die packages vermeld die redelijkerwijs konden worden weggelaten in plaats van alle niet-verplichte packages die ik installeerde.

Geen van deze packages zijn strict genomen essentieel - alhoewel ash echt nodig is voor een zinvolle werking in 4mb. Ze alleen achterwege laten kan je de benodigde ruimte besparen om je favoriete applicatie op te nemen. Ik koos voor een minimale set tools waar ik niet graag zonder doe.

Je zou C of C++ in deze ruimte kunnen plaatsen, maar het glibc library package is te groot, dus zou het nodig zijn om het een en ander in te krimpen. Doe als eerste de hoofdinstallatie en probeer het dan.

Er is ruimte voor Perl en Python.

Ik maak geen gebruik van Emacs waardoor ik mezelf wat ruimte bespaarde. Als je aan de andere kant wel een fan bent van Emacs dan gebruik je het waarschijnlijk voor e-mail, news en coderen, dus zul je wat van die ruimte terug claimen door andere packages weg te laten.

Als je gebruik wilt maken van Emacs, dan kan het een idee zijn om dit tijdens de core installatie weg te laten. Zodra de laptop draait, kun je naar wens proberen erop te pasen wat je wilt/nodig.

Als je alles al weet, dan heb je deze niet nodig. Ik installeerde er erg veel van.

Je kunt het installeren. Als je als enige de broncode wilt lezen, ga dan je gang.

Deze packages werden geselecteerd om in de core netwerktools, inbelmogelijkheden , e-mail, web en news te voorzien.

Een andere set die ternauwernood zal passen. Ik weet niet hoe het in de beschikbare ruimte zou draaien.

Aan een aantal hiervan ben ik verslaafd. Als ik die laatste 5mb echt nodig heb, dan kunnen deze weg.

In totaal namen de geïnstalleerde packages ongeveer 75mb diskruimte in beslag waarvan 19.5mb op de rootpartitie en 55.5 in /usr. Op de Aero bleef daardoor in /usr 39mb over en 74mb op de T1910.