.\"
.\" MAN PAGE COMMENTS to
.\"
.\"	Chet Ramey
.\"	Information Network Services
.\"	Case Western Reserve University
.\"	chet@ins.CWRU.Edu
.\"
.\"	Last Change: Wed Jan 20 16:47:14 EST 1999
.\"
.\" bash builtins, strip all but Built-Ins section
.if \n(zZ=1 .ig zZ
.if \n(zY=1 .ig zY
.TH BASH 1 "1999 Jan 20" GNU
.\"
.\" There's some problem with having a `@'
.\" in a tagged paragraph with the BSD man macros.
.\" It has to do with `@' appearing in the }1 macro.
.\" This is a problem on 4.3 BSD and Ultrix, but Sun
.\" appears to have fixed it.
.\" If you're seeing the characters
.\" `@u-3p' appearing before the lines reading
.\" `possible-hostname-completions
.\" and `complete-hostname' down in READLINE,
.\" then uncomment this redefinition.
.\"
.de }1
.ds ]X \&\\*(]B\\
.nr )E 0
.if !"\\$1"" .nr )I \\$1n
.}f
.ll \\n(LLu
.in \\n()Ru+\\n(INu+\\n()Iu
.ti \\n(INu
.ie !\\n()Iu+\\n()Ru-\w\\*(]Xu-3p \{\\*(]X
.br\}
.el \\*(]X\h|\\n()Iu+\\n()Ru\c
.}f
..
.\"
.\" File Name macro.  This used to be `.PN', for Path Name,
.\" but Sun doesn't seem to like that very much.
.\"
.de FN
\fI\|\\$1\|\fP
..
.SH NAAM
bash \- GNU Bourne-Again SHell
.SH OVERZICHT
.B bash
[opties]
[bestand]
.SH COPYRIGHT
.if n Bash is Copyright (C) 1989-1999 van de Free Software Foundation, Inc.
.if t Bash is Copyright \(co 1989-1999 van de Free Software Foundation, Inc.
.SH BESCHRIJVING
.B Bash
is een met \fBsh\fR-overeenkomende opdracht taal interpreteerder die 
opdrachten uitvoert
die gelezen worden van de standaard invoer, of van een bestand.
.B Bash
implementeert ook bruikbare eigenschappen van de \fIKorn\fP en \fIC\fP
shell's (\fBksh\fP en \fBcsh\fP).
.PP
.B Bash
is bedoeld om overeen te komen met de implementatie van de IEEE
POSIX Shell en Tools specificatie (IEEE Werkgroep 1003\.2).
.SH OPTIES
In aanvulling op de enkele-karakter shell opties beschreven in de
documentatie voor de ingebouwde \fBset\fR  opdracht, interpreteert \fBbash\fR
de volgende opties wanneer het aangeroepen wordt:
.PP
.PD 0
.TP 10
.BI \-c "\| string\^"
Als de
.B \-c
optie aanwezig is, dan worden opdrachten gelezen van
.IR string .
Als er argumenten na de
.IR string 
zijn, dan worden ze toegeschreven aan de plaatsbepaalde grootheden, startend
met
.BR $0 .
.TP
.B \-r
Als de
.B \-r
optie aanwezig is, dan wordt gebruik van de shell
.I beperkt.
(zie
.SM
.B "BEPERKTE SHELL"
onder).
.TP
.B \-i
Als de
.B \-i
optie aanwezig is dan wordt de shell
.IR interactief .
.TP
.B \-s
Als de
.B \-s
optie aanwezig is, of als geen argumenten overblijven na
optie verwerking, dan worden opdrachten van standaard invoer gelezen.
Deze optie laat toe dat de plaatsbepaalde grootheden gezet worden bij
het aanroepen van een interactieve shell.
.TP
.B \-v
Druk shell invoer regels af als ze gelezen worden.
.TP
.B \-x
Druk opdrachten en hun argumenten af als ze uitgevoerd worden.
.TP
.B \-D
Een lijst van alle, met dubbeleaanhalingstekens geciteerde, strings
voorafgegaan door \fB$\fP wordt afgedrukt op de standaard uitvoer.
Dit zijn de strings die voorwerp tot taal vertaling zijn wanneer de
huidige localiteit niet C of POSIX is.
Dit impliceert de \fB\-n\fP optie; geen opdrachten zullen uitgevoerd
worden.
.TP
.B \-\-
Een
.B \-\-
kondigt het einde van opties aan en schakelt verdere optieverwerking uit.
Mogelijke argumenten na de
.B \-\-
worden als bestandsnamen en argumenten behandeld. Een argument 
.B \-
is gelijk aan \fB\-\-\fP.
.PD
.PP
.B Bash
begrijpt ook een aantal meerkarakter opties.
Deze opties moeten op de opdrachtregel verschijnen vóór de
enkele-karakter opties, om herkenbaar te zijn.
.PP
.PD 0
.TP
.B \-\-dump\-po\-strings
{#\-\-dump\-overdraagbare\-object\-strings#}
Gelijk aan \fB\-D\fP, maar de uitvoer is in de GNU \fIgettext\fP
\fBpo\fP (overdraagbaar object) bestand vorm.
.TP
.B \-\-dump\-strings
{#\-\-dump\-strings#}
Gelijk aan \fB\-D\fP.
.TP
.B \-\-help
{#\-\-hulp#}
Geef een gebruik bericht op de standaard uitvoer en eindig geslaagd.
.TP
.B \-\-login
{#\-\-meldt\-aan#}
Laat
.B bash
zich gedragen alsof het aangeroepen werd als een inlog shell (zie
.SM
.B AANROEPEN
onder).
.TP
.B \-\-noediting
{#\-\-niet\-bewerken,nl#}
Gebruik de GNU
.B readline
{#lees regel#}
bibliotheek niet om opdracht regels te lezen als interactief.
.TP
.B \-\-noprofile
{#\-\-geen\-profiel#}
Lees niet het globale systeem opstart bestand
.FN /etc/profile
of één van de persoonlijke initialisatiebestanden
.IR ~/.bash_profile ,
.IR ~/.bash_login ,
of
.IR ~/.profile .
Standaard leest
.B bash
deze bestanden wanneer het aangeroepen wordt als een inlog shell (zie
.SM
.B AANROEPEN
onder).
.TP
.B \-\-norc
{#\-\-niet\-d(raai)\-o(pdrachten)#}
.\" rc == runcom, run commands?
Ga niet het persoonlijke initialisatiebestand
.I ~/.bashrc
lezen en uitvoeren als de shell interactief is.
Deze optie is normaal aan als de shell aangeroepen wordt als
.BR sh .
.TP
.B \-\-posix
{#\-\-"posix"#}
Veranderd het gedrag van \fBbash\fP waar het normale gedrag verschilt van
de POSIX 1003.2 standaard om overeen te komen met de standaard.
.TP
\fB\-\-rcfile\fP \fIbestand\fP
{#\-\-d(raai)\-o(opdrachten)\-bestand#}
Voer opdrachten van
.I bestand
uit in plaats van het normale persoonlijke initialisatiebestand
.I ~/.bashrc
als de shell interactief is (zie
.SM
.B AANROEPEN
onder).
.TP
.B \-\-restricted
{#\-\-beperkt#}
De shell wordt beperkt (zie
.SM
.B "BEPERKTE SCHELP"
onder).
.TP
.B \-\-verbose
{#\-\-praatgraag#}
Gelijk aan \fB\-v\fP.
.TP
.B \-\-version
{#\-\-versie#}
Geef versie informatie voor deze
.B bash
op de standaard uitvoer en eindig geslaagd.
.PD
.SH ARGUMENTEN
Als argumenten overblijven na optie verwerking, en niet de
.B \-c
nog de
.B \-s
optie werd gegeven, dan wordt aangenomen dat het eerste argument 
de naam van een bestand met shell opdrachten is.
Als
.B bash
is aangeroepen op deze manier, dan wordt
.B $0
gezet naar de naam van het bestand, en de plaatsbepaalde grootheden worden
gezet naar de overblijvende argumenten.
.B Bash
leest en voert de opdrachten in dit bestand uit, en eindigt dan.
\fBBash\fP's einde status is de einde status van de laatste opdracht
uitgevoerd in het script.
Als geen opdrachten werden uitgevoerd is de einde status 0.
.SH AANROEPEN
Een \fIinlog shell\fP in er een wiens eerste karakter van argument
nul een
.BR \- " is,"
of een gestart met de
.B \-\-login
{#\-\-inlog#} optie.
.PP
Een \fIinteractieve\fP shell is er één waarvan de standaard invoer en uitvoer
allebei met een terminal zijn verbonden (zoals bepaald door
.IR isatty (3)),
of één gestart met de
.B \-i
optie.
.SM
.B PS1
wordt gezet en
.B $\-
bevat
.B i
als
.B bash
interactief is; dit staat een shellscript of een opstartbestand toe
deze status te testen.
.PP
De volgende alinea's beschrijven hoe
.B bash
zijn opstart bestanden uitvoert.
Als een van de bestanden bestaat maar niet gelezen kan worden dan rapporteert
.B bash
een fout.
Tildes worden geëxpandeerd tot bestand namen zoals beschreven onder bij
.B "Tilde Expandering"
in het
.SM
.B VERGROTING
gedeelte.
.PP
Wanneer
.B bash
is aangeroepen als een interactieve inlog shell, of als een 
niet-interactieve shell met de \fB\-\-login\fP {#\-\-inlog#} optie,
dan leest en voert eerst de opdrachten van het bestand \fI/etc/profile\fP uit,
als dat bestand bestaat.
Na het lezen van dat bestand zoekt het naar \fI~/.bash_profile\fP,
\fI~/.bash_login\fP, en \fI~/.profile\fP, in die volgorde, en leest en
voert de opdrachten uit van de eerste die bestaat en leesbaar is.
De
.B \-\-noprofile
{#\-\-geen\-profiel#}
optie kan gebruikt worden wanneer de shell wordt gestart om dit gedrag te
stuiten.
.PP
Wanneer een inlog shell eindigt, leest
.B bash
de opdrachten van het bestand \fI~/.bash_logout\fP en voert ze uit, als het
bestaat.
.PP
Wanneer een interactieve shell die niet een inlog shell is, start, leest
.B bash
de opdrachten van \fI~/.bashrc\fP en voert ze uit, als dat bestand bestaat.
Dit kan gestuit worden door de
.B \-\-norc
{#\-\-geen\-"rc"#}
optie te gebruiken.
De \fB\-\-rcfile\fP \fIbestand\fP {#\-\-"rc"bestand#} optie zal
.B bash
dwingen om de opdrachten van \fIbestand\fP te lezen en uit te voeren in plaats
van \fI~/.bashrc\fP.
.PP
Wanneer
.B bash
niet-interactief is gestart, om een shell script te draaien bijvoorbeeld,
zoekt het naar de variabele
.SM
.B BASH_ENV
in de omgeving, legt zijn waarde uit als het er lijkt te zijn, en gebruikt
de geïnterpreteerde waarde als de naam van een bestand om te lezen en uit te
voeren.
.B Bash
gedraagt zich alsof de volgende opdracht was uitgevoerd:
.sp .5
.RS
\f(CWif [ \-n "$BASH_ENV" ]; then . "$BASH_ENV"; fi\fP
.RE
.sp .5
maar de waarde van de
.SM
.B PATH
{#weg#} variabele wordt niet gebruikt om de bestand naam te zoeken.
.PP
Als
.B bash
werd aangeroepen met de naam
.BR sh ,
probeert het het opstart gedrag van historische versies van
.B sh
zo goed mogelijk na te doen, onderwijl ook nog voldoend aan de POSIX
standaard.
Wanneer aangeroepen als een interactieve inlog shell, of een 
niet-interactieve shell met de \fB\-\-login\fP optie, dan probeert het eerst
om opdrachten van
.I /etc/profile
en
.IR ~/.profile ,
in die volgorde, te lezen en uit te voeren.
De
.B \-\-noprofile
{#\-\-geen\-profiel#}
optie kan gebruikt worden om dit gedrag te stuiten. Wanneer aangeroepen als
een interactieve shell met de naam
.BR sh ", dan zal"
.B bash
naar de variabele
.SM
.BR ENV ,
zoeken, en zijn waarde interpreteren als die bepaald is, en de geïnterpreteerde
waarde gebruiken als de naam van een bestand om te lezen en uit te voeren.
Omdat een shell aangeroepen als
.B sh
niet probeert om opdrachten van enig ander opstart bestand te lezen en
uit te voeren, heeft de
.B \-\-rcfile
optie geen gevolgen.
Een niet-interactieve shell aangeroepen met de naam
.B sh
probeert niet om enige andere opstart bestanden te lezen.
Wanneer aangeroepen als
.BR sh ", dan zal"
.B bash
.I posix
mode ingaan nadat de opstart bestanden gelezen zijn.
.PP
Wanneer 
.B bash
gestart is in
.I posix
toestand, zoals met de
.B \-\-posix
opdracht regel optie, dan volgt het de POSIX standaard voor opstart bestanden.
In deze mode leggen interactieve shell's de
.SM
.B ENV
variabele uit en opdrachten worden gelezen en uitgevoerd van het bestand
wiens naam de geïnterpreteerde waarde is.
Geen andere opstart bestanden worden gelezen.
.PP
.B Bash
probeert te bepalen of het gedraaid wordt door de op-afstand shell
demoon, gewoonlijk \fIrshd\fP.
Als
.B bash
bepaalt dat het gedraaid wordt door \fIrshd\fP leest en voert het opdrachten
uit van \fI~/.bashrc\fP als dat bestand bestaat en leesbaar is. Het zal dit
niet doen als het aangeroepen werd als \fBsh\fP.
De
.B \-\-norc
{#\-\-geen"rc"#}
optie kan gebruikt worden om dit gedrag te stuiten en de
.B \-\-rcfile
{#\-\-"rc"bestand#}
optie mag gebruikt worden om een ander bestand af te dwingen, maar
\fIrshd\fP roept in het algemeen de shell niet aan met deze opties of
laat toe om ze op te geven.
.PP
Als de shell gestart is met het geldende gebruiker (groep) id ongelijk aan
het echte gebruiker (groep) id, en de \fB\-p\fP optie is niet geleverd, dan
worden geen opstart bestanden gelezen, shell functies worden niet van de
omgeving geërfd, de \fBSHELLOPTS\fP variabele, als het in de omgeving 
voorkomt, wordt genegeerd, en het geldende gebruiker id wordt gezet naar
het echte gebruiker id.
Als de \fB\p\fP optie is geleverd bij aanroepen is het opstart gedrag 
hetzelfde, maar het geldende gebruiker id is niet her-zet.
.SH BEPALINGEN
.PP
De volgende begripsbepalingen worden gebruikt in de rest van dit document.
.PD 0
.TP
.B ruimte
Een spatie of tabulatie.
.TP
.B woord
Een opeenvolging van karakters die als één 
geheel worden beschouwd door de shell.
Ook bekend onder de naam
.BR voorwerp 
{#"token"#}.
.TP
.B naam
Een
.I woord
bestaande uit alleen alphanumerieke karakters en onder_streepje {#_#}, en
beginnend met een alphabetisch karakter of een onder_streepje. Ook naar 
verwezen als
.BR identificeerder.
.TP
.B metakarakter
Een karakter dat, wanneer ongeciteerd, woorden scheidt. Een van de volgende:
.br
.RS
.PP
.if t \fB|  &  ;  (  )  <  >  spatie  tabulatie\fP
.if n \fB|  & ; ( ) < > spatie tabulatie\fP
.RE
.PP
.TP
.B controle operator
Een \fIvoorwerp\fP dat een controle functie uitvoert. Het is een van de
volgende symbolen:
.RS
.PP
.if t \fB\(bv\(bv  &  &&  ;  ;;  (  )  |  <nieuwe regel>\fP
.if n \fB|| & && ; ;; ( ) | <nieuwe regel>\fP
.RE
.PD
.SH "GERESERVEERDE WOORDEN"
\fIGereserveerde woorden\fP zijn woorden die een bijzondere betekenis voor
de shell hebben. De volgende woorden worden herkent als gereserveerd wanneer
ongeciteerd en als het het eerste woord van een simpele opdracht (zie
.SM
.B SCHELP SPELLING
onder), of het derde woord van een
.B case 
of
.B for
opdracht is:
.if t .RS
.PP
.B
.if n ! case  do done elif else esac fi for function if in select then until while { } time [[ ]]
.if t !    case    do    done    elif    else    esac    fi    for    function    if    in    select    then    until    while    {    }    time    [[    ]]
.if t .RE
.RE
.SH "SCHELP SPELLING"
.SS Simpele Opdrachten
.PP
Een \fIsimpele opdracht\fP is een opeenvolging van eventuele variabele
toekenningen gevolgd door met \fBruimte\fP-gescheiden woorden en
omleidingen, en beëindigd door een \fIcontrole operator\fP. Het eerste 
woord geeft de uit te voeren opdracht op. De overblijvende woorden worden
als argumenten doorgegeven aan de aangeroepen opdracht.
.PP
De teruggeef waarde van een \fIsimpele opdracht\fP is zijn einde staat, of
128+\fIn\^\fP als de opdracht werd beëindigt door een signaal.
.IR n .
.SS Pijplijnen
.PP
Een \fIpijplijn\fP is een opeenvolging van één
of meerdere opdrachten gescheiden
door het karakter
.BR | .
De vorm voor een pijplijn is:
.RS
.PP
[\fBtime\fP [\fB\-p\fP]] [ ! ] \fIopdracht\fP [ \fB|\fP \fIopdracht2\fP ... ]
.RE
.PP
De standaard uitvoer van
.I opdracht
is verbonden met de standaard invoer van
.IR opdracht2 .
Deze koppeling wordt uitgevoerd vóór enige omleidingen opgegeven door
de opdracht (zie
.SM
.B OMLEIDEN
onder).
.PP
Als het gereserveerde woord
.B !
voorafgaat aan de pijplijn dan is de einde status van die pijplijn de logische
NIET van de einde status van de laatste opdracht. Anders is de status van de
pijplijn de einde status van de laatste opdracht.
De shell wacht tot alle opdrachten in de pijplijn zijn beëindigd vóór
het teruggeven van een waarde.
.PP
Als het gereserveerde woord
.B time
{#tijd#} aan de pijplijn voorafgaat, dan worden zowel de verstreken-, de
gebruiker- en de systeemtijd verorberd door zijn uitvoering gerapporteerd
wanneer de pijplijn eindigt.
De \fB\-p\fP optie veranderd de uitvoer vorm naar dat opgegeven door POSIX.
De
.SM
.B TIMEFORMAT
{#tijd vorm#}
variabele mag worden gezet naar een vorm-string dat opgeeft hoe de tijd
informatie weergegeven zouden moeten worden; zie de beschrijving van
.SM
.B TIMEFORMAT
onder
.B "Shell Variabelen"
onder.
.PP
Elke opdracht in een pijplijn wordt uitgevoerd als een apart proces (dat is,
in een sub-shell).
.SS Lijsten
.PP
Een \fIlijst\fP is een opeenvolging van één of meer pijplijnen gescheiden door
één van de operators
.BR ; ,
.BR & ,
.BR && ,
of
.BR \(bv\(bv ,
en eventueel beëindigd door één van
.BR ; ,
.BR & ,
of
.BR <nieuwe regel> .
.PP
Van deze lijst operatoren hebben
.B &&
en
.B \(bv\(bv
gelijke voorrang, gevolgd door
.B ;
en
.BR &,
die dezelfde voorrang hebben.
.PP
Als een opdracht beëindigd wordt door de controle operator
.BR & ,
dan voert de shell de opdracht uit in de \fIachtergrond\fP
in een sub-shell. De shell wacht niet tot de opdracht eindigt, en
de teruggeef status is 0. Opdrachten gescheiden door een
.B ;
worden opeenvolgend uitgevoerd; de shell wacht om de beurt op elke opdracht .
De teruggeef status is de einde status van de laatst uitgevoerde opdracht.
.PP
De controle operators
.B &&
en
.B \(bv\(bv
beschrijven respectievelijk EN lijsten en OF lijsten.
Een EN lijst heeft de vorm
.RS
.PP
\fIopdracht\fP \fB&&\fP \fIopdracht2\fP
.RE
.PP
.I opdracht2
wordt uitgevoerd als, en alleen als
.I opdracht
een einde status teruggeeft van nul.
.PP
Een OF lijst heeft de vorm
.RS
.PP
\fIopdracht\fP \fB\(bv\(bv\fP \fIopdracht2\fP
.PP
.RE
.PP
.I opdracht2
wordt uitgevoerd als en alleen als
.I opdracht
een niet-nul einde status teruggeeft. De teruggeef status van EN en OF
lijsten is de einde status van de laatst uitgevoerde opdracht in de lijst.
.SS Gecompileerde Opdrachten
.PP
Een \fIgecompileerde opdracht\fP is een van de volgende:
.TP
(\fIlijst\fP)
\fIlijst\fP wordt uitgevoerd in een sub-shell. Variabele toekenningen en
ingebouwde opdrachten die de shell's omgeving beïnvloeden blijven geen
gelding houden nadat de opdracht afgerond is. De teruggeef status is de
einde status van \fIlijst\fP.
.TP
{ \fIlijst\fP; }
\fIlijst\fP wordt eenvoudig uitgevoerd in de huidige shell omgeving.
\fIlijst\fP moet afgesloten worden met een nieuwe regel of dubbelepunt.
Dit status bekend als een \fIgroep opdracht\fP.
De teruggeef status is de einde status van
\fIlijst\fP.
.TP
((\fIexpressie\fP))
De \fIexpressie\fP wordt beoordeeld volgens de regels beschreven onder
.SM
.BR "REKENKUNDIGE BEOORDELING"
Als de waarde van de expressie niet-nul is, dan is de teruggeef status 0;
anders is de teruggeef status 1. Dit is precies gelijk aan 
\fBlet "\fIexpressie\fP"\fR.
.TP
\fB[[\fP \fIexpressie\fP \fB]]\fP
Geeft een status terug van 0 of 1 afhankelijk van de beoordeling van de
voorwaardelijke expressie \fIexpressie\fP.
Expressies worden gecompileerd uit de onderdelen beschreven onder
.SM
.BR "VOORWAARDELIJKE UITDRUKKINGEN"
Woord splitsen en padnaam expandering worden niet uitgevoerd op de woorden
tussen de \fB[[\fP en \fB]]\fP; tilde expandering, grootheid en variabele
expandering, rekenkundige expandering, opdracht substitutie, proces
substitutie, en citeer verwijdering worden wel uitgevoerd.
.if t .sp 0.5
.if n .sp 1
Wanneer de \fB==\fP en \fB!=\fP operators worden gebruikt wordt het string
rechts van de operator als een patroon genomen en gepast volgens de
regels beschreven onder \fBPatroon Passen\fP.
De teruggave waarde is 0 als het string past en anders 1 als het
niet past met het patroon. Elk gedeelte van het patroon mag geciteerd worden
om af te dwingen dat het als een string wordt gepast.
.if t .sp 0.5
.if n .sp 1
Expressies mogen gecompileerd worden met gebruik van de volgende 
expressies, opgegeven in aflopende volgorde van voorrang:
.if t .sp 0.5
.if n .sp 1
.RS
.PD 0
.TP
.B ( \fIexpressie\fP )
Geeft de waarde van \fIexpressie\fP.
Dit mag gebruikt worden om de normale voorrang van operators opzij te zetten.
.TP
.B ! \fIexpressie\fP
Waar als
.I expressie
fout is.
.TP
\fIexpressie\fP \fB&&\fP \fIexpressie\fP
Waar als beide
.I expressie1
en
.I expressie2
waar zijn.
.TP
.if t \fIexpressie1\fP \fB\(bv\(bv\fP \fIexpressie2\fP
.if n \fIexpressie1\fP \fB||\fP \fIexpressie2\fP
Waar als 
.I expressie1
of
.I expressie2
waar is.
.PD
.RE
.LP
De \fB&&\fP en
.if t \fB\(bv\(bv\fP
.if n \fB||\fP
operators voeren \fIexpressie2\fP niet uit als de waarde van
\fIexpressie\fP voldoende is om de teruggeef waarde van de hele
voorwaardelijke expressie te bepalen.
.TP
\fBfor\fP \fInaam\fP [ \fBin\fP \fIwoord\fP ] ; \fBdo\fP \fIlijst\fP ; \fBdone\fP
De lijst van woorden die \fBin\fP volgt wordt geëxpandeerd, een lijst van
zaken producerend. De variabele \fInaam\fP wordt om de beurt
gezet naar elk element van deze lijst, en \fIlijst\fP wordt elke keer
uitgevoerd. Als de \fBin\fP \fIwoord\fP weggelaten wordt, dan voert de
\fPfor\fP {#voor#} opdracht \fIlijst\fP één keer uit voor elke plaatsbepaalde
grootheid die gezet is (zie
.SM
.B GROOTHEDEN
onder).
De teruggeef status is de einde status van de laatste opdracht die uitvoert.
Als de expandering van de zaken volgend op \fBin\fP een lege lijst oplevert
worden geen opdrachten uitgevoerd, en de teruggeef status is 0.
.TP
\fBselect\fP \fInaam\fP [ \fBin\fP \fIwoord\fP ] ; \fBdo\fP \fIlijst\fP ; \fBdone\fP
De lijst van woorden volgend op \fBin\fP wordt geëxpandeerd, een lijst van
zaken opleverend. De set geëxpandeerde woorden wordt afgedrukt op de standaard
fout uitvoer, elk voorafgegaan door een nummer. Als de \fBin\fP
\fIwoord\fP weggelaten wordt, worden de plaatsbepaalde grootheden afgedrukt (zie
.SM
.B GROOTHEDEN
onder). De
.B PS3
prompt wordt dan weergegeven en de een regel wordt gelezen van de standaard
invoer. Als de regel bestaat uit een nummer overeenkomend met een van
de weergegeven woorden, dan wordt de waarde van
.I naam
gezet naar dat woord. Als de regel leeg is worden de woorden en de prompt
opnieuw weergegeven. Als EOF {einde-van-bestand} gelezen wordt rond de
opdracht af. Elke andere waarde zorgt dat
.I naam
naar nul wordt gezet. De gelezen regel wordt bewaard in de variabele
.BR REPLY .
De
.I lijst
wordt uitgevoerd na elke optie totdat een
.B break
of
.B return
opdracht uitgevoerd wordt.
De einde status van
.B select
is de einde status van de laatste opdracht uitgevoerd in
.IR lijst ,
of nul als geen opdrachten werden uitgevoerd.
.TP
\fBcase\fP \fIwoord\fP \fBin\fP [ ( \fIpatroon\fP [ \fB|\fP \fIpatroon\fP ] \
... ) \fIlijst\fP ;; ] ... \fBesac\fP
Een \fBcase\fP opdracht geëxpandeerd eerst \fIwoord\fP en probeert het dan 
om de beurt te passen op \fIpatroon\fP, gebruik makend van dezelfde
pas-regels als voor padnaam expanderingen (zie
.B padnaam Expandering
onder). Wanneer een overeenkomst gevonden is wordt de bijbehorende \fIlijst\fP
uitgevoerd. Na de eerste overeenkomst worden geen volgende overeenkomsten
geprobeerd. De einde status is nul als geen patronen passen. Anders is het de
einde status van de laatst uitgevoerde opdracht in \fIlijst\fP.
.TP
\fBif\fP \fIlijst\fP; \fBthen\fP \fIlijst;\fP \
[ \fBelif\fP \fIlijst\fP; \fBthen\fP \fIlijst\fP; ] ... \
[ \fBelse\fP \fIlijst\fP; ] \fBfi\fP
De
.B if 
.I lijst
wordt uitgevoerd. Als zijn einde status nul is wordt de \fBthen\fP \fIlijst\fP
uitgevoerd. Anders wordt elke \fBelif\fP lijst om de beurt uitgevoerd, en als
de einde status nul is, dan wordt zijn bijbehorende \fBthen\fP \fIlijst\fP
uitgevoerd en rond de opdracht af. Anders wordt de \fBelse\fP \fIlijst\fP
uitgevoerd als aanwezig. De einde status is de einde status van de laatst
uitgevoerde opdracht, of nul als geen enkele test waar was.
.TP
.PD 0
\fBwhile\fP \fIlijst\fP; \fBdo\fP \fIlijst\fP; \fBdone\fP
.TP
\fBuntil\fP \fIlijst\fP; \fBdo\fP \fIlijst\fP; \fBdone\fP
.PD
De \fBwhile\fP opdracht gaat steeds door met het uitvoeren van de \fBdo\fP
\fIlijst\fP zolang als de laatste opdracht in \fIlijst\fP een einde
staat van nul teruggeeft. De \fBuntil\fP opdracht is gelijk aan de \fBwhile\fP
opdracht, behalve dat de test omgekeerd wordt;
the
.B do
.I lijst
wordt uitgevoerd zolang als de laatste opdracht in
.I lijst
een niet-nul einde status teruggeeft.
De einde status van de \fBwhile\fP en \fBuntil\fP opdrachten is de einde staat
van de laatst uitgevoerde \fBdo\fP \fIlijst\fP opdracht, of nul als er geen
werd uitgevoerd.
.TP
[ \fBfunction\fP ] \fInaam\fP () { \fIlijst\fP; }
Dit bepaalt een functie genaamd \fInaam\fP. Het \fIlichaam\fP van de
functie is de
.I lijst
van opdrachten tussen { en }. Deze lijst wordt uitgevoerd telkens als
\fInaam\fP wordt opgegeven als de naam van een simpele opdracht. De einde staat
van een functie is de einde status van de laatst uitgevoerde opdracht in het
lichaam. (Zie
.SM
.B FUNCTIES
onder.)
.SH OPMERKINGEN
In een niet-interactieve shell, of een interactieve shell waarin de
.B interactive_comments
{#interactieve opmerkingen#}
optie van het ingebouwde
.B shopt
aan status (zie
.SM
.B "SCHELP INGEBOUWDE OPDRACHTEN"
onder), veroorzaakt een woord dat begint met
.B #
dat dat woord en alle overblijvende woorden op die regel genegeerd worden.
Een interactieve shell zonder dat de
.B interactive_comments
aan staat, status geen opmerkingen toe. De
.B interactive_comments
optie is normaal aan in interactieve shell's.
.SH CITEREN
\fICiteren\fP wordt gebruikt om de bijzondere betekenis van bepaalde
karakters of woorden voor de shell te verwijderen. Citeren kan gebruikt
worden om speciale behandeling van bijzondere karakters uit te zetten, om
te voorkomen dat gereserveerde woorden herkent worden door de shell als
zodanig, en om grootheid expandering te voorkomen.
.PP
Elk van de \fImetakarakters\fP opgegeven boven, onder
.SM
.B BEPALINGEN
heeft bijzondere betekenis voor de shell en moet geciteerd worden als ze
zichzelf moeten voorstellen. Er zijn drie citeer manieren: de
.IR "escape karakter" ,
enkele aanhalingstekens, en dubbele aanhalingstekens.
.PP
Een niet-geciteerde backslash (\fB\e\fP) is het
.IR "escape karakter" .
Het behoudt de letterlijke betekenis van het volgende karakter erachter,
met uitzondering van <nieuwe regel>. Als een \fB\e\fP<nieuwe regel> paar
opduikt, en de backslash is niet zelf geciteerd, de \fB\e\fP<nieuwe regel>
wordt behandeld als een doorgaan van de regel (dat is, het wordt verwijderd
van de invoer stroom en wordt feitelijk genegeerd).
.PP
Omsluiten van karakters in enkele-aanhalingstekens behoudt de letterlijke
waarde van elk karakter binnen de aanhalingstekens. Een enkel-aanhalingsteken
mag niet voorkomen tussen enkele-aanhalingstekens, zelfs niet wanneer
voorafgegaan door een backslash.
.PP
Omsluiten van karakters in dubbele aanhalingstekens behoudt de letterlijke
waarde van alle karakters binnen de aanhalingstekens, met uitzondering van
.BR $ ,
.BR ` ,
en
.BR \e .
De karakters
.B $
en
.B `
behouden hun bijzondere betekenis binnen dubbele-aanhalingstekens. De 
backslash behoudt zijn bijzondere betekenis alleen wanneer gevolgd door een
van de volgende karakters
.BR $ ,
.BR ` ,
\^\fB"\fP\^,
.BR \e ,
of
.BR <newline> .
Een dubbel-aanhalingsteken mag geciteerd worden binnen dubbele 
aanhalingstekens door het vooraf te laten gaan door een backslash.
.PP
De bijzondere grootheden
.B *
en
.B @
hebben bijzondere betekenis wanneer in dubbele aanhalingstekens (zie
.SM
.B GROOTHEDEN
onder).
.PP
Woorden in do vorm \fB$\fP'\fIstring\fP' worden bijzonder behandeld.
Het woord geëxpandeerd tot \fIstring\fP, met backslash-ge-escape'te karakters
vervangen zoals opgegeven door de ANSI C standaard. Terugslag escape
opeenvolgingen, als aanwezig, worden als volgt ontcijfert:
.RS
.PD 0
.TP
.B \ea
let-op (bel)
.TP
.B \eb
backspace
.TP
.B \ee
een escape karakter
.TP   
.B \ef
bladzijde doorvoer {#"form feed"#}
.TP  
.B \en
nieuwe regel
.TP     
.B \er
regel overhaal
.TP
.B \et
horizontale tabulatie
.TP   
.B \ev
verticale tabulatie
.TP
.B \e\e
backslash
.TP   
.B \e\fInnn\fP
het karakter wiens ASCII code de octale {#8-tallige#}
waarde \fInnn\fP is (één tot drie
cijfers)
.TP
.B \ex\fInnn\fP
het karakter wiens ASCII code de hexadecimale {#16-tallige#} waarde
\fInnn\fP is (één tot drie cijfers}
.PD
.RE
.LP
Het vertaalde resultaat is enkel-geciteerd, alsof het dollar-teken niet
aanwezig was.
.PP
Een dubbel-geciteerde string voorafgegaan door een dollar teken (\fB$\fP) zal
zorgen dat het string vertaald wordt volgens de huidige localiteit.
Als de huidige localiteit \fBC\fP of \fBPOSIX\fP is dan wordt het
dollar teken genegeerd. Als het string vertaald en vervangen wordt, dan wordt
de substitutie dubbel-geciteerd.
.SH GROOTHEDEN
Een
.I grootheid
is een ding dat waardes opslaat.
Het kan een
.IR naam ,
een nummer, of één van de bijzondere karakters onder opgenoemd zijn bij
.BR "Bijzondere Grootheden" .
Voor de shell's doeleinden is een
.I variabele
een grootheid beschreven door een 
.IR naam .
.PP
Een grootheid is gezet als het een waarde toegekend is. Het nul string is
een geldige waarde. Als een variabele eenmaal is gezet, kan het alleen
ge-onzet worden door de
.B unset
ingebouwde opdracht te gebruiken (zie
.SM
.B SCHELP INGEBOUWDE OPDRACHTEN
onder).
.PP
Aan een
.I variabele
mag mag toegekend worden door een opdracht met de vorm
.RS
.PP
\fInaam\fP=[\fIwaarde\fP]
.RE
.PP
Als
.I waarde
niet is gegeven dan wordt de variabele het nul string toegekend. Alle
.I waardes
ondergaan tilde expandering, grootheid en variabele expandering, string
expandering, opdracht substitutie, rekenkundige expandering, en citerings
verwijdering (zie
.SM
.B VERGROTING
onder). Als de variabele zijn
.B heel-getal
{#integer#}
eigenschap aan heeft staan (zie
.B maak-bekend
{#declare#}
onder in
.SM
.BR "SCHELP INGEBOUWDE OPDRACHTEN" )
dan is
.I waarde
voorwerp voor rekenkundige expandering zelfs als de $((...)) expandering 
niet wordt gebruikt (zie
.B "Rekenkundige Expandering"
onder).
Woord splitsen wordt niet gedaan, met uitzondering van
\fB"$@"\fP zoals onder geïnterpreteerd bij
.BR "Bijzondere Grootheden"
padnaam expandering wordt niet gedaan.
.SS Plaatsbepaalde Grootheden
.PP
Een
.I plaatsbepaalde grootheid
is een grootheid aangeduid door één of meer cijfers, anders dan het
enkele cijfer 0. Plaatsbepaalde grootheden worden toegekend van de shell's
argumenten wanneer het wordt aangeroepen, en mogen hertoegekend worden
met de ingebouwde
.B set
opdracht. Aan plaatsbepaalde grootheden mag niet toegekend worden met een
toekennings verklaring. De plaatsbepaalde grootheden worden tijdelijk
vervangen wanneer een shell functie wordt uitgevoerd (zie
.SM
.B FUNCTIES
onder).
.PP
Wanneer een plaatsbepaalde grootheid bestaande uit meer dan een enkel
cijfer geëxpandeerd wordt moet het omsloten worden door haakjes (zie
.SM
.B VERGROTEN
onder).
.SS Bijzondere Grootheden
.PP
De shell behandeld verschillende grootheden bijzonder. Deze grootheden mogen
alleen bevraagt worden; toekennen aan hen is niet toegestaan.
.PD 0
.TP
.B *
Expandeert tot de plaatsbepaalde grootheden, startend van één. Wanneer
de expandering optreed binnen dubbele-aanhalingstekens, geëxpandeerd het tot een
enkel woord met de waarde van elke grootheid gescheiden door het eerste
karakter van de bijzondere variabele
.SM
.B IFS
Dus, "\fB$*\fP" is gelijk aan
"\fB$1\fP\fIc\fP\fB$2\fP\fIc\fP\fB...\fP", waar
.I c
het eerste karakter is van de waarde van de
.SM
.B IFS
variabele. Als
.SM
.B IFS
niet is gezet worden de grootheden gescheiden door spaties.
Als
.SM
.B IFS
nul is worden de grootheden samengevoegd zonder tussenkomende scheiders.
.TP
.B @
Expandeert tot de plaatsbepaalde grootheden, startend van één. Wanneer de
expandering optreed binnen dubbele-aanhalingstekens wordt elke grootheid
geëxpandeerd tot een afzonderlijk woord. Dus, "\fB$@\fP" is gelijk aan
"\fB$1\fP" "\fB$2\fP" ...
Wanneer er geen plaatsbepaalde grootheden zijn, expanderen \fB$@\fP" en
.B $@
tot niets (dat is, ze worden verwijderd).
.TP
.B #
Expandeert tot het aantal plaatsbepaalde grootheden in decimalen.
.TP
.B ?
Expandeert tot de status van de meest recent uitgevoerde voorgrond pijplijn.
.TP
.B \-
Expandeert tot de huidige optie vlaggen zoals opgegeven bij aanroeping,
door de ingebouwde
.B set
opdracht, of die door de shell zelf zijn gezet.
(zoals de
.B \-i
optie).
.TP
.B $
Expandeert tot het proces ID van de shell. In een () sub-shell, geëxpandeerd het
tot het proces ID van de huidige shell, niet de sub-shell.
.TP
.B !
Expandeert tot het proces ID van de meest recent uitgevoerde achtergrond
(ongelijktijdige) opdracht.
.TP
.B 0
Expandeert tot de naam van de shell of shell script. Dit wordt gezet bij
de shell initialisatie {#"initialization"#}. Als
.B bash
aangeroepen is met een bestand met opdrachten dan wordt
.B $0
gezet naar de naam van dat bestand. Als
.B bash
gestart is met de
.B \-c
optie, dan wordt
.B $0
gezet naar het eerste argument na het string dat uitgevoerd zal worden, als
er één aanwezig is. Anders wordt het gezet naar de bestandnaam gebruikt
om
.BR bash ,
aan te roepen, zoals gegeven door argument nul.
.TP
.B _
Bij shell opstarten wordt dit gezet naar de absolute bestand naam van de
shell of shell script dat uitgevoerd wordt zoals doorgegeven in de
argumenten lijst.
Daarna geëxpandeerd het naar het laatste argument van de vorige opdracht, na
expandering.
Ook gezet naar de volle bestandnaam van elke uitgevoerde opdracht en 
geplaatst in de omgeving overgedragen naar die opdracht.
Bij ophalen van post bevat deze grootheid de naam van het post bestand
dat momenteel bekeken wordt.
.PD
.SS Shell's Variabelen
.PP
De volgende variabelen zijn gezet door de shell:
.PP
.PD 0
.TP
.B PPID
Het proces ID van de shell's ouder. Deze variabele is alleen-lezen.
.TP
.B PWD
De huidige werk directorie zoals gezet door de
.B cd
opdracht.
.TP
.B OLDPWD
De vorige werk directorie zoals gezet door de
.B cd
opdracht.
.TP
.B REPLY
Gezet naar de regel invoer gelezen door de
.B read
ingebouwde opdracht wanneer geen argumenten worden gegeven.
.TP
.B UID
Expandeert tot het gebruiker ID van de huidige gebruiker, geïnitialiseerd bij shell
opstarten. Deze variabele is alleen-lezen.
.TP
.B EUID
Expandeert tot het geldige gebruiker ID van de huidige gebruiker, geïnitialiseerd bij
shell opstarten. Deze variabele is alleen-lezen.
.TP
.B GROUPS
Een tabel variabele die de lijst van groepen waar de huidige
gebruiker lid van is bevat. Deze variabele is alleen-lezen.
.TP
.B BASH
Expandeert tot de volle bestandnaam gebruikt om deze uitvoering van
.BR bash " aan te roepen."
.TP
.B BASH_VERSION
Expandeert tot een string die de versie van deze uitvoering van 
.BR bash " beschrijft."
.TP
.B BASH_VERSINFO
Een alleen-lezen tabel variabele wiens leden versie informatie bevatten voor
deze uitvoering van
.BR bash .
De waardes toegekend aan de tabel leden zijn als volgt:
.sp .5
.RS
.PD 0
.TP 24
.B BASH_VERSINFO[\fR0\fP]
Het majeur versie nummer (de \fIvrijgave\fP {#"release"#}).
.TP
.B BASH_VERSINFO[\fR1\fP]
Het mineur versie nummer (de \fIversie\fP).
.TP
.B BASH_VERSINFO[\fR2\fP]
Het plak niveau {#"patch level"#}.
.TP
.B BASH_VERSINFO[\fR3\fP]
De bouw versie.
.TP
.B BASH_VERSINFO[\fR4\fP]
De vrijgave status (dat is, \fIbeta1\fP).
.TP
.B BASH_VERSINFO[\fR5\fP]
De waarde van \fBMACHTYPE\fP {#machine soort#}.
.PD
.RE
.TP
.B SHLVL
Elke keer verhoogt met 1 als een uitvoering van
.B bash
wordt gestart.
.TP
.B RANDOM
Elke keer dat deze grootheid bekeken wordt, wordt een chaotisch heel getal
tussen 0 en 32767 geproduceerd. De opeenvolging van chaotische nummers mag
worden geïnitialiseerd door een waarde aan
.SM
.BR RANDOM " toe te kennen."
Als
.SM
.B RANDOM
ont-gezet verliest het zijn bijzondere eigenschappen, zelfs als het
daarna her-zet wordt.
.TP
.B SECONDS
Elke keer dat deze grootheid aangehaald wordt, wordt het aantal seconden
sinds het aanroepen van de shell teruggegeven. Als een waarde is toegekend
aan
.SM
.BR SECONDS ,
dan is de teruggegeven waarde bij volgende
aanhalingen het aantal seconden sinds de toekenning plus de toegekende waarde.
Als
.SM
.B SECONDS
ont-gezet wordt verliest het zijn bijzondere eigenschappen, zelfs als het daarna
wordt her-zet.
.TP
.B LINENO
Elke keer dat deze grootheid aangehaald wordt vervangt de shell
het met een decimaal nummer dat het huidige serie regel nummer
(startend vanaf 1) binnen een script of functie. Wanneer niet
in een script of functie, de vervangende waarde heeft niet
gegarandeerd betekenis.
Als
.SM
.B LINENO
ont-gezet wordt verliest het zijn bijzondere eigenschappen, zelfs als
het daarna wordt her-zet.
.TP
.B HISTCMD
Het geschiedenis nummer, of de index in de geschiedenis lijst van de
huidige opdracht.
Als
.SM
.B HISTCMD
ont-gezet wordt verliest het zijn bijzondere eigenschappen, zelfs als het
daarna her-zet wordt.
.TP
.B DIRSTACK
Een tabel variabele (zie
.B Tabellen
onder) die de huidige inhoud van de directorie stapel bevat.
Directories verschijnen in de stapel in de volgorde waardin ze weergegeven 
worden door het
.B directories
ingebouwde.
Toekennen aan leden van deze tabel variabele kan gebruikt worden om
directories te veranderen die al op de stapel staan, maar de
.B pushd
en
.B popd
ingebouwden moeten gebruikt worden om directories toe te voegen of te verwijderen.
Toekennen aan deze variabele zal de huidige directorie niet veranderen.
Als
.SM
.B DIRSTACK
ont-gezet wordt verliest het zijn bijzondere eigenschappen, zelfs als het
daarna her-zet wordt.
.TP
.B PIPESTATUS
Een tabel variabele (zie
.B Tabellen
onder) die een lijst bevat met einde status waardes van de processen in de
meest recent uitgevoerde voorgrond pijplijn (die een enkele opdracht mag
bevatten).
.TP
.B OPTARG
De waarde van het laatste optie argument verwerkt door de 
.B getopts
ingebouwde opdracht (zie
.SM
.B SCHELP INGEBOUWDE OPDRACHTEN
onder).
.TP
.B OPTIND
De index van het volgende argument dat verwerkt zal worden door de
.B getopts
ingebouwde opdracht (zie
.SM
.B SCHELP INGEBOUWDE OPDRACHTEN
onder).
.TP
.B HOSTNAME
Vanzelf gezet naar de naam van de huidige machine.
.TP
.B HOSTTYPE
Vanzelf gezet naar het string dat een  unieke beschrijving van het
soort machine waar
.B bash
op draait geeft.
Normaal is dat systeem-afhankelijk.
.TP
.B OSTYPE
Vanzelf gezet naar het string dat het besturingssysteem beschrijft waar
.B bash
op draait.
Normaal is dat systeem-afhankelijk.
.TP
.B MACHTYPE
Vanzelf gezet naar een string dat volledig de systeem soort waar
.B bash
op draait beschrijft, in de standaard GNU \fIcpu-company-system\fP vorm.
Normaal is dat systeem-afhankelijk.
.TP
.B SHELLOPTS
Een met dubbele-punten gescheiden lijst van aangezette shell opties. Elk
woord in de lijst is een geldig argument voor de
.B \-o
optie van de
.B set
ingebouwde opdracht (zie
.SM
.B "SCHELP INGEBOUWDE OPDRACHTEN"
onder). De opties die in 
.SM
.B SHELLOPTS
verschijnen zijn dezelfde die als
.I on
{#aan#}
gerapporteerd worden door \fBset \-o\fP.
by \fBset \-o\fP.
Als deze variabele in de omgeving is wanneer
.B bash
opstart, dan wordt elke shell optie in de lijst aangezet vóór het
lezen van enige opstart bestanden.
Deze variabele is alleen-lezen.
.PD
.PP
De volgende variabelen worden gebruikt door de shell. In sommige gevallen
kent
.B bash
een standaard waarde toe aan de variabele; deze gevallen worden opgemerkt
onder.
.PP
.PD 0
.TP
.B IFS
De
.I Internal Field Separator
{#interne veld scheider#}
die wordt gebruikt voor woord splitsen na expandering en om regels in woorden
te splitsen met de 
.B read
ingebouwde opdracht.
De standaard waarde is 
``<spatie><tabulatie><nieuwe regel>''.
.TP
.B PATH
De zoekweg voor opdrachten. Het is een dubbelepunt gescheiden lijst van
directories waarin de shell zoekt naar opdrachten (zie
.SM
.B OPDRACHT UITVOERING
onder).  De standaard pad is systeem-afhankelijk,
en wordt gezet door de administrator die 
.BR bash " installeert."
Een wijdverbreide waarde is ``/usr/gnu/bin:/usr/local/bin:/usr/ucb:/bin:/usr/bin:.''.
.TP
.B HOME
De thuis directorie van de huidige gebruiker; de het 'door-val' argument voor de
\fBcd\fP ingebouwde opdracht.
De waarde van deze variabele wordt ook gebruikt wanneer tilde expandering
wordt uitgevoerd.
.TP
.B CDPATH
De zoekpad voor de
.B cd
opdracht.
Dit is een dubbele-punten gescheiden lijst van directories waarin de shell
zoekt naar doel directories opgegeven door de
.B cd
opdracht.
Een mogelijke waarde is ``.:~:/usr''.
.TP
.B BASH_ENV
Als deze grootheid gezet is wanneer \fBbash\fP een shell script uitvoert
wordt zijn waarde geïnterpreteerd als een bestandnaam die opdrachten bevat om de
shell in te wijden, zoals in
.IR ~/.bashrc .
De waarde van
.SM
.B BASH_ENV
is voorwerp voor grootheid expandering, opdracht substitutie, en rekenkundige
expandering voordat het geïnterpreteerd wordt als een bestand naam.
.SM
.B PATH
wordt niet gebruikt om de opgeleverde bestandnaam te zoeken.
.TP
.B MAIL
Als deze grootheid gezet is naar een bestand naam en de
.SM
.B MAILPATH
variabele is niet gezet dan informeert
.B bash
de gebruiker van het aankomen van post in het opgegeven bestand.
.TP
.B MAILCHECK
Bepaald hoe vaak (in seconden)
.B bash
test op post. De standaard is 60 seconden. Wanneer het tijd is om voor
post te testen, dan doet de shell dat vóór het weergeven van de
belangrijkste {#"primary"#} prompt. Als deze variabele ongezet is dan
zet de shell post testen uit.
.TP
.B MAILPATH
Een dubbele-punten gescheiden lijst van bestandnamen die op post getest
zullen worden.
Het bericht dat afgedrukt zal worden wanneer post aankomt in een bepaald
bestand kan opgegeven worden door de bestandnaam van het bericht te scheiden
met een `?'. Wanneer gebruikt in de tekst van het bericht geëxpandeerd \fB$_\fP tot
de naam van het huidige postbestand {#mailbox#}.
Voorbeeld:
.RS
.PP
\fBMAILPATH\fP='/usr/spool/mail/bfox?"U heeft post":~/shell\-mail?"$_ heeft post!"'
.PP
.B Bash
levert een standaard waarde voor deze variabele, maar de plaats van de 
.\" stomme d/t regels 
gebruiker post bestanden die het gebruikt zijn systeem afhankelijk (dat is,
/usr/spool/mail/\fB$USER\fP).
.RE
.TP
.B PS1
De waarde van deze grootheid wordt geëxpandeerd (zie
.SM
.B PROMPTEN
onder) en gebruikt als het belangrijkste prompt string. De standaard waarde
is
``\fB\es\-\ev\e$ \fP''.
.TP
.B PS2
De waarde van deze grootheid wordt geëxpandeerd zoals met
.B PS1
en wordt gebruikt als de tweede prompt string. De standaard is
``\fB> \fP''.
.TP
.B PS3
De waarde van deze grootheid wordt gebruikt als de prompt voor de
.B select
opdracht (zie
.SM
.B SCHELP SPELLING
boven).
.TP
.B PS4
De waarde van deze grootheid wordt geëxpandeerd zoals met
.B PS1
en de waarde wordt afgedrukt vóór elke opdracht die
.B bash
weergeeft tijdens een uitvoerings-volgen {#"trace"#}. Het eerste karakter van
.SM
.B PS4
wordt meerdere keren herhaald, als nodig, om meerder niveaus van omleiden
aan te geven. De standaard is ``\fB+ \fP''.
.TP
.B TIMEFORMAT
De waarde van deze grootheid wordt gebruikt voor het vorm string dat opgeeft
hoe de tijdinformatie voor pijplijnen weergegeven moeten worden waar het
.B time
gereserveerde woord aan voorafgaat.
Het \fB%\fP karakter begint een escape opeenvolging die geëxpandeerd wordt
naar de tijd waarde of andere informatie.
De escape opeenvolgingen en hun betekenissen zijn als volgt; de
haakjes beschrijven niet vereiste gedeeltes.
.sp .5
.RS
.PD 0
.TP 10
.B %%
Een letterlijke \fB%\fP.
.TP
.B %[\fIp\fP][l]R
De verstreken tijd in seconden.
.TP
.B %[\fIp\fP][l]U
Het aantal CPU seconden verbruikt in gebruiker mode.
.TP
.B %[\fIp\fP][l]S
Het aantal CPU seconden verbruikt in systeem mode.
.TP
.B %P
Het CPU percentage, berekend met (%U + %S) / %R.
.PD
.RE
.IP
De niet vereiste \fIp\fP is een cijfer dat de \fIprecisie\fP opgeeft, het
aantal fractie cijfers na een tientallige punt.
Een waarde van 0 veroorzaakt dat geen decimale punt en fractie worden
weergegeven. Maximaal mogen drie plaatsen van de tientallige punt worden
opgegeven; waardes van \fIp\fP groter dan 3 worden veranderd in 3.
Als \fIp\fP niet opgegeven wordt, wordt de waarde 3 gebruikt.
.IP
De niet vereiste \fBl\fP geeft een langere vorm op die ook minuten
bevat, in de vorm \fIMM\fPm\fISS\fP.\fIFF\fPs.
De waarde van \fIp\fP bepaalt al of niet de fractie bijgevoegd wordt.
.IP
Als deze variabele niet is gezet, gedraagt \fBbash\fP zich alsof het de
waarde \fB$'\enreal\et%3lR\enuser\et%3lU\ensys\t%3lS'\fP had.
Als de waarde nul is worden geen tijdinformatie weergegeven.
Een navolgende nieuwe regel wordt toegevoegd wanneer het vorm string 
weergegeven wordt.
.TP
.B HISTSIZE
Het aantal opdrachten te onthouden in de opdrachten geschiedenis (zie
.SM
.B HISTORY
onder). De standaard waarde is 500.
.TP
.B HISTFILE
De naam van het bestand waarin de opdrachten geschiedenis wordt bewaard (zie
.SM
.B GESCHIEDENIS
onder).  De standaard waarde is \fI~/.bash_history\fP.  Als ongezet wordt de
opdrachten geschiedenis niet bewaard wanneer een interactieve shell
eindigt.
.TP
.B HISTFILESIZE
Het maximale aantal regels in het geschiedenis bestand. Wanneer deze
variabele een waarde wordt toegekend wordt het geschiedenis bestand
afgehakt als nodig om niet meer dan dat aantal regels te
bevatten. De standaard waarde is 500. Het geschiedenis bestand wordt ook
afgehakt naar deze maat na wegschrijven als een interactieve shell
eindigt.
.TP
.B OPTERR
Als gezet naar de waarde 1 geeft
.B bash
fout berichten weer die gemaakt zijn door de
.B getopts
ingebouwde opdracht (zie
.SM
.B SCHELP INGEBOUWDE OPDRACHTEN
onder).
.SM
.B OPTERR
is geïnitialiseerd als 1 elke keer dat de shell wordt aangeroepen of een
shell script wordt uitgevoerd.
.TP
.B LANG
Gebruikt om de localiteit categorie voor elke categorie niet
expliciet gekozen met een variabele startend met \fBLC_\fP.
.TP
.B LC_ALL
Deze variabele zet de waarde van \fBLANG\fP opzij en elke andere
\fBLC_\fP variabele die een localiteit opgeeft.
.TP
.B LC_COLLATE
Deze variabele bepaalt de regels, gebruikt bij het collationeren van de
resultaten van padnaamexpandering, en bepaalt het gedrag van
intervalexpressies, equivalentieklassen en gesorteerde reeksen binnen
padnaamexpandering en patroon passen.
.TP
.B LC_CTYPE
Deze variabele bepaalt de uitleg van karakters en het gedrag van karakter
classes binnen padnaam expandering en patroon passen.
.TP
.B LC_MESSAGES
Deze variabele bepaalt de localiteit gebruikt om dubbele-aanhalingstekens
geciteerde strings voorafgegaan door een \fB$\fP.
.TP
.B PROMPT_COMMAND
Als gezet wordt de waarde uitgevoerd als een opdracht vóór het neerzetten
van de belangrijkste (eerste) prompt.
.TP
.B IGNOREEOF
Controleert wat een interactieve shell doet bij ontvangst van een
.SM
.B EOF
karakter als de enige invoer. Als gezet is de waarde het aantal aansluitende
.SM
.B EOF
karakters die getypt moeten worden als de eerste karakters van een invoer
regel vóór
.B bash
eindigt. Als de variabele bestaat maar geen numerieke waarde heeft, of
helemaal geen waarde heeft is de standaard waarde 10. Als het niet bestaat
betekend,
.SM
.B EOF
het einde van de invoer voor de shell.
.TP
.B TMOUT
Als gezet naar een waarde groter dan nul wordt de waarde geïnterpreteerd als het
aantal seconden die gewacht moeten worden voor invoer na het neerzetten van
de belangrijkste (eerste) prompt.
.B Bash
eindigt na het wachten van zoveel seconden als invoer niet binnenkomt.
.TP
.B FCEDIT
De door-val editor voor de
.B fc
ingebouwde opdracht.
.TP
.B FIGNORE
Een dubbele-punten gescheiden lijst van achtervoegsels die genegeerd worden
bij het uitvoeren van bestandnaam completeren (zie
.SM
.B READLINE
onder).
Een bestandnaam wiens achtervoegsel overeenkomt met de zaken in
.SM
.B FIGNORE
wordt buitengesloten van de lijst met gepaste bestandnamen.
Een mogelijke waarde is ``.o:~''.
.TP
.B GLOBIGNORE
Een dubbele-punten gescheiden lijst van patronen die de set bestandnamen
bepaalt die genegeerd zullen worden bij padnaam expandering.
Als een bestandnaam past op een padnaam expandering patroon ook past op
één van de patronen in
.SM
.BR GLOBIGNORE ,
dan wordt het verwijderd van de lijst overeenkomsten.
.TP
.B INPUTRC
De bestandnaam voor het
.B readline
opstart bestand, de standaard
.FN ~/.inputrc
opzij zettend
(zie
.SM
.B READLINE
onder).
.TP
.B HISTCONTROL
Als gezet naar de waarde
.IR ignorespace ,
worden regels die beginnen met een
.B spatie
karakter niet in de geschiedenis lijst gezet. Als gezet naar de waarde
.IR ignoredups ,
worden regels die overeenkomen met de laatste geschiedenis regel niet
bijgevoegd.
De waarde
.I ignoreboth
combineert de twee mogelijkheden.
Als niet gezet of als gezet naar enige andere waarde dan die boven worden
alle regel gelezen door de verwerker bewaard in de geschiedenis lijst,
voorwerp voor de waarde van
.BR HISTIGNORE .
Deze variabele zijn functie wordt overstegen door
.BR HISTIGNORE .
De tweede en volgende regels van een meerdere-regel gecompileerde opdracht
worden niet getest, en worden bij de geschiedenis gevoegd wat de waarde van
.BR HISTCONTROL " ook is."
.TP
.B HISTIGNORE
Een dubbele-punten gescheiden lijst van patronen gebruikt om te beslissen
welke opdracht regels bewaard moeten worden in de geschiedenis lijst. Elk
patroon wordt verankerd bij het begin van de regel en moet volledig de
regel opgeven (geen impliciete `\fB*\fP' wordt achtergevoegd). Elk patroon
wordt getest tegen de regel nadat de tests opgegeven door
.B HISTCONTROL
zijn toegepast.
In aanvulling op de normale shell patroon karakters, `\fB&\fP'
komt overeen met de vorige geschiedenis regel. `\B&\fP' mag ge-escape't
worden met gebruik van een backslash {#\#}. De backslash wordt verwijderd
vóór proberen te passen.
De tweede en volgende regels van een meerdere-regel gecompileerde opdracht
worden niet getest, en worden gevoegd bij de geschiedenis geen acht slaande op
de waarde van
.BR HISTIGNORE .
.TP
.B histchars
De twee of drie karakters die geschiedenis expandering en zaakmaken
{#"tokenization"#} controleren (zie
.SM
.B GESCHIEDENIS VERGROTING
onder). Het eerste karakter is het
.IR "geschiedenis expandering karakter"
het karakter dat het begin van geschiedenis expandering aangeeft,
normaal `\fB!\fP'.
Het tweed karakter is het
.IR "snelle substitutie"
karakter, dat wordt gebruikt als afkorting voor het her-draaien van de
vorige gegeven opdracht, één string voor een ander vervangend in de opdracht.
De door-val is `\fB^\fP'.
Het niet vereiste derde karakter is het karakter dat aangeeft dat het 
overblijvende gedeelte van de regel een opmerking is wanneer gevonden als
het eerste karakter van een woord, normaal `\fB#\fP'. Het geschiedenis
opmerking karakter veroorzaakt dat geschiedenis substitutie wordt 
overgeslagen voor de rest van de woorden op de regel. Het maakt niet
dat de shell's verwerker de rest van de regel noodzakelijk 
als een opmerking behandeld.
.TP
.B HOSTFILE
Bevat de naam van een bestand in dezelfde vorm als
.FN /etc/hosts
dat gelezen zou moeten worden wanneer de shell een machinenaam moet
completeren. 
Het bestand mag interactief veranderd worden; de volgende keer dat
machinenaam completeren wordt geprobeerd
.B bash
voegt de inhoud van het nieuwe bestand toe aan de al bestaande database.
.TP
.B auto_resume
Deze variabele controleert hoe de shell met de gebruiker en taak controle
omgaat. Als deze variabele is gezet worden enkele woord simpele opdrachten
zonder omleidingen behandeld als kandidaten voor doorgaan van een bestaande
gestopte taak. Er wordt geen tweeslachtigheid toegestaan; als er meer dan
één taak is die begint met de getypte taak wordt de meest recente taak
gekozen. De
.I naam
van een gestopte taak, in deze context, is de opdracht regel gebruikt om
het te starten.
Als gezet naar de waarde
.IR exact ,
moet het opgegeven string de naam van de gestopte taak exact passen;
als gezet naar
.IR sub-string ,
moet het opgegeven string een sub-string passen van de de naam van een gestopte
taak. De
.I sub-string
waarde waarde levert diensten lijkend op de
.B %?
taak identificeerder (zie
.SM
.B TAAK CONTROLE
onder).  Als gezet naar enige andere waarde, moet het gegeven string een
voorvoegsel zijn van een gestopte taak naam; dit levert diensten
lijkend op de
.B %
taak identificeerder.
.PD
.SS Tabellen
.B Bash
levert één-dimensionale tabel variabelen. Elke variabele mag gebruikt 
worden als een tabel; de
.B declare
ingebouwde zal een tabel expliciet bekend maken. Er is geen
maximum grens op de grootte van een tabel, nog enige vereiste dat de leden
aansluitend ge-index't of toegekend moeten worden. Tabellen worden
ge-index't met hele getallen en zijn nul-gebaseerd.
.PP
Een tabel wordt vanzelf gemaakt als enige variabele een waarde wordt
toegekend met de spelling \fInaam\fP[\fIindex\fP]=\fIwaarde\fP.  De
.I index
wordt behandeld als een rekenkundige expressie die een nummer moet
opleveren groter of gelijk aan nul. Om expliciet een tabel bekend te maken,
gebruik
.B declare \-a \fInaam\fP
(zie
.SM
.B SCHELP INGEBOUWDE OPDRACHTEN
onder).
.B declare \-a \fInaam\fP[\fIindex\fP]
wordt ook geaccepteerd; de \fIindex\fP wordt genegeerd. Eigenschappen
mogen opgegeven worden voor een tabel variabele met gebruik van de
.B declare
en
.B readonly
ingebouwden. Elke eigenschap gaat op voor alle leden van een tabel.
.PP
Aan tabellen wordt toegekend met gebruik van gecompileerde toekenningen van
de vorm \fInaam \fInaam\fP=\fB(\fPwaarde\fI1\fP ... waarde\fIn\fP\fB)\fP, 
waar elke \fIwaarde\fP van de vorm [\fIindex\fP]=\fIstring\fP is. Alleen
\fIstring\fP wordt vereist. Als
De niet vereiste rechte haakjes en index worden gegeven wordt aan die index
toegekend; anders aan de index van het element waaraan het laatst werd
toegekend door een opdracht plus één. Indexen start bij nul.
Deze spelling wordt ook geaccepteerd door de
.B declare
ingebouwde. Aan individuele tabel elementen mag worden toegekend met de
\fInaam\fP[\fIindex\fP]=\fIwaard\fP spelling boven besproken.
.PP
Elk element van een tabel mag bezocht worden met
${\fInaam\fP[\fIindex\fP]}.  De haakjes zijn nodig om ruzie met
padnaam expandering te voorkomen.
Als
\fIindex\fP, \fB@\fP of \fB*\fP is, geëxpandeerd het woord tot
alle leden van \fInaam\fP. Deze indexen verschillen alleen wanneer
het woord in dubbele-aanhalingstekens verschijnt. Als het woord met
dubbele aanhalingstekens is geciteerd geëxpandeerd ${\fInaam\fP[*]} tot een
enkel woord met de waarde van elk tabel lid gescheiden door het eerste
karakter van de
.SM
.B IFS
bijzondere variabele, en ${\fInaam\fP[@]} geëxpandeerd elk element van
\fInaam\fP naar een enkel woord. Wanneer er geen tabel leden zijn,
geëxpandeerd ${\fInaam\fP[@]} tot niets. Dit is gelijksoortig met het expanderen
van de bijzondere grootheden \fB*\fP en \fB@\fP (zie
.B Bijzondere Grootheden
boven).  ${#\fInaam\fP[\fIindex\fP]} geëxpandeerd tot de lengte van
${\fInaam\fP[\fIindex\fP]}. Als \fIindex\fP, \fB*\fP of \fB@\fP is
geëxpandeerd het tot het aantal elementen in de tabel. Bezoeken van een
tabel variabele zonder een index is gelijk aan het bezoeken van element nul.
.PP
De
.B unset
ingebouwde wordt gebruikt om tabellen te vernietigen. \fBunset\fP 
\fBnaam\fP[\fIindex\fP] vernietigd het tabel element bij index \fIindex\fP.
\fBunset\fP \fInaam\fP, waar \fInaam\fP een tabel is, of
\fBunset\fP \fInaam\fP[\fIindex\fP], waar
\fIindex\fP, \fB*\fP of \fB@\fP is, verwijderd de hele tabel.
.PP
De
.BR declare ,
.BR local ,
en
.B readonly
ingebouwden accepteren elk een
.B \-a
optie om een tabel op te geven. De
.B read
ingebouwde accepteert een
.B \-a
optie om een lijst woorden gelezen van de standaard invoer toe te kennen
aan een tabel. De
.B set
en
.B declare
ingebouwden geven tabel waardes weer op een manier die toestaat ze als
toekenningen te gebruiken.
.SH VERGROTING
Expandering wordt uitgevoerd op de opdracht regel nadat het gesplitst is in
woorden. Er worden zeven soorten expandering:
.IR "haakjes expandering" ,
.IR "tilde expandering" ,
.IR "grootheid en variabele expandering" ,
.IR "opdracht substitutie" ,
.IR "rekenkundige expandering" ,
.IR "woord splitsen" ,
en
.IR "padnaam expandering" .
.PP
De volgorde van expandering is: haakjes expandering, tilde expandering,
grootheid expandering, variabele en rekenkundige expandering en
opdracht substitutie (op van-links-naar-rechts manier), woord splitsen, ne
padnaam expandering.
.PP
Op systemen die het ondersteunen is er nog een expandering beschikbaar:
\fIproces substitutie\fP.
.PP
Alleen haakjes expandering, woord splitsen en padnaam expandering kunnen het
aantal woorden van de expandering veranderen; andere expanderingen expanderen
een enkel woord tot een enkel woord.
De enige uitzondering voor dit zijn de expanderingen van
"\fB$@\fP" en "\fB${\fP\fInaam\fP\fB[@]}\fP"
zoals boven geïnterpreteerd (zie
.SM
.BR GROOTHEDEN ).
.SS Haakjes Expandering
.PP
.I "Haakjes expandering"
is een mechanisme waarmee willekeurige strings kunnen worden gemaakt.
Dit mechanisme is gelijksoortig aan \fIpadnaam expandering\fP, maar de
gemaakte bestandnamen hoeven niet te bestaan.
Patronen die haakjes geëxpandeerd zullen worden nemen de vorm aan van een
niet vereist
.IR voorwoord ,
gevolgd door een serie komma-gescheiden strings tussen een paar haakjes,
gevolgd door een niet vereist
.IR nawoord .
Het voorwoord wordt vooraan elk string dat de haakjes bevatten gezet, en
het nawoord wordt achteraan elk opgeleverd string gezet, expanderend van
links naar rechts.
.PP
Haakjes expandering mag genest worden. De resultaten van elke geëxpandeerd string
worden niet gesorteerd; links naar rechts volgorde wordt behouden.
Bijvoorbeeld, z\fB{\fPi,a,o\fB}\fPg geëxpandeerd tot `zig zag zog'.
.PP
Haakjes expandering wordt uitgevoerd vóór elke andere expandering,
en elk karakter dat bijzondere betekenis heeft voor een andere expandering
wordt behouden in het resultaat. Het is puur tekstueel.
.B Bash
past geen spellings uitleg toe op de context van de expandering of de text
tussen de haakjes.
.PP
Een goed gevormde haakjes expandering moet ongeciteerde openende en
sluitende haakjes bevatten, en tenminste één ongeciteerde komma.
Elke niet goed gevormde haakjes expandering blijft onveranderd.
Een \fB{\fP of \fB,\fP mag geciteerd worden met een backslash om te
voorkomen dat het als een onderdeel van de haakjes expandering wordt gezien.
.PP
Dit bouwsel wordt typisch gebruikt als een afkorting wanneer het algemene
voorvoegsel voor de strings langer is dan in het bovenstaande voorbeeld:
.RS
.PP
mkdir /usr/local/src/bash/{old,new,dist,bugs}
.RE
of
.RS
chown root /usr/{ucb/{ex,edit},lib/{ex?.?*,how_ex}}
.RE
.PP
Haakjes expandering introduceert een kleine niet-overeenkomst met
historische versies van
.BR sh .
.B sh
behandeld openende of sluitende haakjes niet bijzonder wanneer ze
verschijnen als deel van een woord, en behoudt ze in de uitvoer.
.B Bash
verwijderd haakjes van woorden als gevolg van haakjes expandering. Bijvoorbeeld,
een woord gegeven in
.B sh
als \fIbestand{1,2}\fP
verschijnt overeenkomstig op de uitvoer. Hetzelfde woord wordt uitgevoerd als
.I bestand1 bestand2
na expandering door
.BR bash .
Als precieze overeenkomst met
.B sh
verlangt wordt, start 
.B bash
met de
.B +B 
optie of maak haakjes expandering ongedaan met de
.B +B
optie voor de
.B set
opdracht (zie
.SM
.B SCHELP INGEBOUWDE OPDRACHTEN
onder).
.SS Tilde Expandering
.PP
Als een woord begint met een ongeciteerd tilde karakter (`\fB~\fP'), alle
karakters voorafgaand aan de eerste ongeciteerde `slag' {#/#} (of alle
karakters als er geen ongeciteerde slash is) als een \fItilde-voorvoegsel\fP
genomen. Als geen van de karakters in het tilde-voorvoegsel zijn geciteerd,
worden de karakters in het tilde-voorvoegsel volgend op de tilde behandeld als
een mogelijke \fIinlog naam\fP.
Als deze inlog naam een nul string is, wordt de tilde vervangen door de
waarde van de shell grootheid
.SM
.BR HOME .
Als
.SM
.B HOME
ongezet is wordt de thuis directorie van de gebruiker die de shell draait
in plaats daarvan ervoor in de plaats gezet.
.PP
Als het tilde-voorvoegsel een `~+' is, vervangt de waarde van shell variabele
.SM
.B PWD
het tilde-voorvoegsel.
Als het tilde-voorvoegsel een `~\-' is, wordt de waarde van de shell variabele
.SM
.BR OLDPWD ,
als gezet, ervoor in de plaats gezet.
Als de karakters volgend op de tilde in het tilde-voorvoegsel bestaat uit een
nummer \fIN\fP, eventueel voorafgegaan door een `+' of een `\-', dan wordt
het tilde-voorvoegsel vervangen met het overeenkomende element van de directorie
stapel, zoals zou worden weergegeven door de
.B directories
ingebouwde aangeroepen met het tilde-voorvoegsel als een argument.
builtin invoked with the tilde-prefix as an argument.
.PP
Als de inlog naam ongeldig is, of als de tilde expandering faalt, blijft
het woord onveranderd.
.PP
Elke variabele toekenning wordt getest voor ongeciteerde tilde-voorvoegsels
onmiddellijk volgend op een
.B :
of
.BR = .
In deze gevallen wordt tilde expandering ook uitgevoerd.
Dientengevolge kan men bestandnamen gebruiken met tildes in toekenningen aan
.SM
.BR PATH ,
.SM
.BR MAILPATH ,
en
.SM
.BR CDPATH ,
en de shell kent de geëxpandeerde waarde toe.
.SS Grootheid Expandering
.PP
Het `\fB$\fP' karakter introduceert grootheid expandering, opdracht
substitutie, of rekenkundige expandering. De grootheid naam of symbool dat
geëxpandeerd zal worden mag omsloten worden door haakjes, die niet zijn vereist
maar dienen om de variabele te beschermen tegen expanderen met karakters
die er onmiddellijk op volgen en geïnterpreteerd zouden worden als deel van de naam.
.PP
Wanneer haakjes worden gebruikt is het passende afsluitende haakje de
eerste `\fB}\fP' die niet ge-escape't is door een backslash of binnen een
geciteerd string staat, en niet binnenin een ingebedde rekenkundige
expandering, opdracht substitutie of grootheid expandering.
.PP
.PD 0
.TP
${\fIgrootheid\fP}
De waarde van \fIgrootheid\fP wordt vervangen. De haakjes zijn nodig wanneer de
.I grootheid
een plaatsbepaalde grootheid is met meer dan één cijfer, of wanneer
.I grootheid
gevolgd wordt door een karakter die niet geïnterpreteerd moet worden als deel van de
naam.
.PD
.PP
Als het eerste karakter van \fIgrootheid\fP een uitroepteken is dan wordt
een niveau van variabele omleiden geïntroduceerd.
\fBBash\fP gebruikt de waarde gevormd van de rest van
\fIgrootheid\fP als de naam van een variabele; deze variabele wordt dan
geëxpandeerd en die waarde gebruikt in de rest van de substitutie, in plaats
van de waarde van \fIgrootheid\fP zelf.
Dit status bekend als \fBindirecte expandering\fP.
.PP
In elk van de gevallen onder, \fIwoord\fP is voorwerp voor tilde expandering,
grootheid expandering, opdracht substitutie en rekenkundige expandering.
Wanneer geen sub-string expandering wordt uitgevoerd test \fBbash\fP voor een
grootheid die niet is gezet of nul is; de dubbelepunt resultaten alleen 
weglatend in een test voor een ongezette grootheid.
.PP
.PD 0
.TP
${\fIgrootheid\fP\fB:\-\fP\fIwoord\fP}
\fBGebruik Door-val Waardes\fP.  Als
.I grootheid
is ongezet of nul, de expandering van
.I woord
wordt er dan voor in de plaats gezet. Anders wordt de waarde van
.I grootheid
ervoor in de plaats gezet.
.TP
${\fIgrootheid\fP\fB:=\fP\fIwoord\fP}
\fBKen Door-val Waardes Toe\fP.
Als
.I grootheid
ongezet of nul is, wordt de expandering van
.I woord
toegekend aan
.IR grootheid .
De waarde van
.I grootheid
wordt er dan voor in de plaats gezet. Aan plaatsbepaalde grootheden 
en bijzondere grootheden mag niet worden toegekend op deze manier.
.TP
${\fIgrootheid\fP\fB:?\fP\fIwoord\fP}
\fBWeergave Fout als Nul of Ongezet\fP.
Als
.I grootheid
nul of ongezet is wordt de expandering van \fIwoord\fP (of een bericht van die
strekking als
.I woord
niet aanwezig is) geschreven naar de standaard fout-uitvoer van de
shell en de shell, als die niet interactief is, eindigt. Anders wordt de
waarde van \fIgrootheid\fP ervoor in de plaats gezet.
.TP
${\fIgrootheid\fP\fB:+\fP\fIwoord\fP}
\fBGebruik Andere Waarde\fP.
Als
.I grootheid
nul is of ongezet, wordt niets in de plaats gezet, anders wordt de
expandering van
.I woord
ervoor in de plaats gezet.
.TP
.PD 0
${\fIgrootheid\fP\fB:\fP\fIvanaf\fP}
.TP
${\fIgrootheid\fP\fB:\fP\fIvanaf\fP\fB:\fP\fIlengte\fP}
.PD
\fBSub-string Expandering.\fP
Expandeert tot aan \fIlengte\fP karakters van \fIgrootheid\fP,
startend bij de karakters opgegeven door \fIvanaf\fP.
Als \fIlengte\fP weggelaten wordt, geëxpandeerd het tot het sub-string van
If \fIlength\fP is omitted, expands to the substring of
\fIgrootheid\fP, startend bij het karakter opgegeven door \fIvanaf\fP.
\fIlengte\fP and \fIvanaf\fP zijn rekenkundige expressies (zie
.SM
.B
REKENKUNDIGE BEOORDELING
onder).
\fIlengte\fP moet oplossen in een getal groter dan of gelijk aan nul.
Als \fIvanaf\fP oplost tot een getal kleiner dan nul wordt de waarde
gebruikt als een vanaf-waarde vanaf het einde van de waarde van \fIgrootheid\fP.
Als \fIgrootheid\fP, \fB@\fP is, levert dat \fIlengte\fP plaatsbepaalde
grootheden beginnend bij \fIvanaf\fP.
Als \fIgrootheid\fP een tabel naam is ge-index't door @ of *, levert dat
de \fIlengte\fP leden van de tabel beginnend bij 
${\fIgrootheid\fP[\fIvanaf\fP]}. Sub-string indexen zijn nul gebaseerd tenzij 
plaatsbepaalde grootheden worden gebruikt, in welk geval het indexen start
bij 1.
.TP
${\fB#\fP\fIparameter\fP}
De lengte in karakters van de waarde van \fIgrootheid\fP wordt hiervoor
in de plaats gezet.
Als
.I grootheid
.B *
of
.BR @ " is,"
is de waarde die ervoor in de plaats gezet wordt het aantal plaatsbepaalde
grootheden.
Als
.I grootheid
een tabel naam met index
.B *
of
.BR @ " is,"
wordt de ervoor in de plaats gezette waarde het aantal elementen in de tabel.
.TP
.PD 0
${\fIgrootheid\fP\fB#\fP\fIwoord\fP}
.TP
${\fIgrootheid\fP\fB##\fP\fIwoord\fP}
.PD
Het
.I woord
wordt geëxpandeerd een patroon opleverend net als bij padnaam expandering. Als het
patroon past op het begin van de waarde van
.IR grootheid ,
dan levert de expandering de geëxpandeerde waarde van
.I grootheid
met het kortste passende patroon (het ``\fB#\fP'' geval) of het langste
passende patroon (het ``\fB##\fP''geval) geschrapt.
Als
.I grootheid
.B @
of
.BR * " is,"
wordt het patroon verwijderen om de beurt toegepast op elke plaatsbepaalde
patroon, en de expandering is de opgeleverde lijst.
Als
.I grootheid
een tabel variabele is ge-index't met
.B @
of
.BR * ,
dan wordt het patroon verwijderen om de beurt toegepast op elk lid van de
tabel, en de expandering is de opgeleverde lijst.
.TP
.PD 0
${\fIgrootheid\fP\fB%\fP\fIwoord\fP}
.TP
${\fIgrootheid\fP\fB%%\fP\fIwoord\fP}
.PD
Het \fIwoord\fP wordt geëxpandeerd om een patroon te leveren net als in
padnaam expandering.
Als het patroon een achteraan hangend deel van de geëxpandeerde waarde van
.IR grootheid " past,"
dan levert de expandering de geëxpandeerde waarde van
.I grootheid
met het kortste passende patroon (het ``\fB%\fP'' geval) of het
langste passende patroon (het ``\fB%%\fP'' geval) geschrapt.
Als
.I grootheid
.B @
of
.BR * " is,"
wordt het patroon verwijderen toegepast op elke plaatsbepaalde grootheid
om de beurt, en de expandering is de opgeleverde lijst.
Als
.I grootheid
een tabel variabele ge-index't met
.B @
of
.BR * " is,"
het patroon verwijderen wordt op elk lid toegepast van de tabel
om de beurt, en de expandering is de opgeleverde lijst.
.TP
.PD 0
${\fIgrootheid\fP\fB/\fP\fIpatroon\fP\fB/\fP\fIstring\fP}
.TP
${\fIgrootheid\fP\fB//\fP\fIpatroon\fP\fB/\fP\fIstring\fP}
.PD
Het \fIpatroon\fP wordt geëxpandeerd om een patroon te produceren net als in
padnaam expandering.
\fIGrootheid\fP wordt geëxpandeerd en de langste overeenkomst van \fIpatroon\fP
met zijn waarde wordt vervangen met \fIstring\fP
In de eerste vorm, wordt alleen de eerste overeenkomst vervangen. De
tweede vorm zorgt dat alle overeenkomsten van \fIpatroon\fP worden 
vervangen met \fIstring\fP.
Als \fIpatroon\fP begint met \fB#\fP, moet het passen bij het begin
van de geëxpandeerde waarde van \fIgrootheid\fP.
Als \fIpatroon\fP start met \fB%\fP, moet het passen bij het eind
van de geëxpandeerde waarde van \fIgrootheid\fP.
Als \fIstring\fP nul is, worden overeenkomsten van \fIpatroon\fP geschrapt
en de \fB/\fP volgend op \fIpatroon\fP mag weggelaten worden.
Als
.I grootheid
.B @
of
.BR * " is,"
wordt het vervangen toegepast op elke plaatsbepaalde grootheid om de beurt,
en de expandering is de opgeleverde lijst.
Als
.I grootheid
een tabel variabele ge-index't met
.B @
of
.BR * " is,"
wordt het vervangen toegepast op elk lid van de tabel om de beurt, en de
expandering is de opgeleverde lijst.
.SS Opdracht Vervanging
.PP
\fIOpdracht Vervanging\fP laat toe dat de uitvoer van een opdracht de
opdracht-naam vervangt. Er zijn twee vormen:
.PP
.RS
.PP
\fB$(\fP\fIopdracht\fP\|\fB)\fP
.RE
of
.RS
\fB`\fP\fIopdracht\fP\fB`\fP
.RE
.PP
.B Bash
verricht de expandering door \fIopdracht\fP uit te voeren en
de opdracht-substitutie te vervangen door de standaard uitvoer van
de opdracht, met mogelijke achter-hangende nieuweregels geschrapt.
Ingebedde nieuweregels worden niet geschrapt, maar ze kunnen verwijderd
worden gedurende woord splitsen.
De opdracht substitutie \fB$(cat \fIbestand\fP)\fR kan vervangen worden door
het gelijk werkende maar snellere \fB$(< \fIbestand\fP)\fR.
.PP
Wanneer de oude stijl terug-aanhalingsteken {#`#} wordt gebruikt
behoud een backslash {#\#} zijn letterlijke betekenis wanneer gevolgd door
.BR $ ,
.BR ` ,
of
.BR \e .
De eerste backslash niet voorafgaand door een backslash beëindigd de
opdracht substitutie.
Wanneer de $(\^\fIopdracht\fP\|) vorm wordt gebruikt, horen alle karakters
tussen de haakjes bij de opdracht; geen worden bijzonder behandeld.
.PP
Opdracht substitutie mag genest worden. Nesten met het terug-aanhalingsteken
werkt door de binnenste terug-aanhalingstekens het backslashes uit te vluchten.
.PP
Als de substitutie verschijnt binnen dubbele aanhalingstekens wordt woord-splitsen
en padnaam expandering niet uitgevoerd op de resultaten.
.SS Rekenkundige Expandering
.PP
Rekenkundige expandering status de oplossing van een rekenkundige expressie
en het ervoor in de plaats zetten van het resultaat toe. D vorm voor
rekenkundige expandering is:
.RS
.PP
\fB$((\fP\fIexpressie\fP\fB))\fP
.RE
.PP
De
.I expressie
wordt behandeld alsof het binnen dubbele aanhalingstekens verscheen, maar
een dubbel aanhalingsteken {#"#} binnen haakjes wordt niet bijzonder
behandeld.
Alle zaken in de expandering ondergaan grootheid expandering, string
expandering, opdracht substitutie en aanhalingsteken verwijdering.
Rekenkundige substituties mogen genest worden
.PP
De oplossing wordt gedaan volgens de regels onder opgesomd bij
.SM
.BR "REKENKUNDIGE OPLOSSING" .
Als
.I expressie
ongeldig is drukt 
.B bash
een bericht af dat de fout aangeeft, en geen substitutie treed op.
.SS Proces Vervanging
.PP
\fIProces substitutie\fP wordt ondersteunt op systemen die benoemde pijpen
ondersteunen (\fIFIFOs\fP) of de \fB/dev/fd\fP methode voor het benoemen
van open bestanden.
Het neemt de vorm
\fB<(\fP\fIlijst\^\fP\fB)\fP
of
\fB>(\fP\fIlijst\^\fP\fB)\fP.
Het proces \fIlijst\fP wordt gedraaid met zijn invoer of uitvoer verbonden
met een \fIFIFO\fP of met een of ander
bestand in \fB/dev/fd\fP. De naam van dit bestand
wordt doorgegeven als een argument aan de huidige opdracht als het resultaat
van de expandering. Als de \fB>(\fP\fIlijst\^\fP\fB)\fP vorm wordt gebruikt
zal schrijven naar het bestand invoer voor \fIlijst\fP leveren. Als de
\fB<(\fP\fIlijst\^\fP\fB)\fP vorm wordt gebruikt zal het doorgegeven bestand
gelezen moeten worden om de uitvoer van \fIlijst\fP te verkrijgen.
.PP
Wanneer beschikbaar, wordt \fIproces substitutie\fP gedaan gelijktijdig
met grootheid en variabele expandering, opdracht substitutie, en
rekenkundige substitutie.
.SS Woord Splitsen
.PP
De shell onderzoekt het resultaat van
grootheid expandering,
opdracht substitutie,
en
rekenkundige expandering die niet optrad binnen dubbele aanhalingstekens
voor
.IR "woord splitsen" .
.PP
De shell behandeld elk karakter van
.SM
.B IFS
als een begrenser, en deelt de resultaten van de andere
expanderingen in woorden met deze karakters. Als
.SM
.B IFS
ongezet is, of als zijn waarde precies
.BR <spatie><tabulatie><nieuwe regel> " is,"
de standaard, dan dient elke opeenvolging van
.SM
.B IFS
karakters om woorden te begrenzen. Als
.SM
.B IFS
een andere waarde dan de standaard heeft, dan worden opeenvolgingen van
de witruimte karakters
.B spatie
en
.B tabulatie
genegeerd bij het begin en einde van het woord, zolang als het witte
ruimte karakter in de waarde van
.SM
.BR IFS
is (een
.SM
.B IFS
witruimte karakter).
Elk karakter in
.SM
.B IFS
dat niet
.SM
.B IFS
witruimte is, samen met elk aangrenzend
.SM
.B IFS
witruimte karakter, begrensd een veld.
Een opeenvolging van
.SM
.B IFS
witruimte karakters wordt ook behandeld als een begrenser.
Als de waarde van
.SM
.B IFS
nul is treed geen woord splitsen op.
.PP
Expliciete nul argumenten (\^\f3"\^"\fP of \^\f3'\^'\fP\^) blijven 
behouden.
Ongeciteerde impliciete nul argumenten resulterend van de expandering van
.I grootheden
die geen waardes hebben worden verwijderd.
Als een grootheid met geen waarde wordt geëxpandeerd binnen dubbele aanhalings
tekens blijft een nul argument behouden.
.PP
Merk op dat als geen expandering optreed, geen splitsen uitgevoerd wordt.
.SS padnaam splitsen
.PP
Na woord splitsen, tenzij de
.B \-f
optie gezet is, onderzoekt
.B bash
elk woord op de karakters
.BR * ,
.BR ? ,
.BR ( ,
en
.BR [ .
Als een van deze karakters voorkomt dan wordt het woord beschouwd als een
regarded as a
.IR patroon ,
en vervangen met de alphabetisch gesorteerde lijst van bestandnamen die
het patroon passen.
Als geen overeenkomstige bestandnamen zijn gevonden, en de shell optie
.B nullglob
uit status blijft het woord onveranderd.
Als de
.B nullglob
optie gezet is, en geen overeenkomsten zijn gevonden, wordt het woord 
verwijderd.
Als de shell optie
.B nocaseglob
aan status wordt de passing uitgevoerd zonder acht te slaan op het verschil
tussen hoofd- en kleine- letters.
Wanneer een patroon wordt gebruikt voor padnaam expandering moet het karakter
.B ``.''
bij het begin van een naam of onmiddellijk volgend op een slash {#/#}
expliciet passen, tenzij de shell optie
.B dotglob
gezet is.
Bij passen op een padnaam moet het slash karakter altijd expliciet passen.
In andere gevallen wordt het
.B ``.''
karakter niet bijzonder behandeld.
Zie de beschrijving van
.B shopt
onder bij
.SM
.B SCHELP INGEBOUWDE OPDRACHTEN
voor een beschrijving van de
.BR nocaseglob ,
.BR nullglob ,
en
.B dotglob
shell opties.
.PP
De
.SM
.B GLOBIGNORE
shell variabele mag gebruikt worden om set bestandnamen die gepast worden
met een 
.IR patroon 
te beperken.
Als
.SM
.B GLOBIGNORE
gezet wordt wordt elke passende die ook past op één van de patronen in
.SM
.B GLOBIGNORE
verwijderd uit de lijst van overeenkomsten.
De bestand namen
.B ``.''
en
.B ``..''
worden altijd genegeerd, zelfs wanneer
.SM
.B GLOBIGNORE
gezet is. Echter, het zetten van
.SM
.B GLOBIGNORE
heeft de werking dat het de
.B dotglob
shell optie aan zet, dus alle andere bestandnamen die beginnen met een
.B ``.''
zullen passen.
Om het oude gedrag van het negeren van bestandnamen beginnend met een
.BR ``.'' ,
weer te verkrijgen, maak
.B ``.*''
één van de patronen in
.SM
.BR GLOBIGNORE .
De 
.B dotglob
optie wordt uitgezet wanneer
.SM
.B GLOBIGNORE
ongezet is.
.PP
\fBPatroon Passen\fP
.PP
Elk karakter dat opduikt in een patroon, anders dan de bijzondere patroon
karakters beschreven onder, passen zichzelf. Het NUL karakter mag niet
voorkomen in een patroon. De bijzondere patroon karakters moeten geciteerd
worden als ze zichzelf letterlijk moeten passen.
.PP
De bijzondere karakters hebben de volgende betekenis:
.PP
.PD 0
.TP
.B *
Past elk string, ook het nul string.
.TP
.B ?
Past elk enkel karakter
.TP
.B [...]
Past elk van de omsloten karakters. Twee karakters gescheiden door een
min {#-#} teken betekend een
.IR interval ;
elk karakter volgens het woordenboek tussen deze twee karakters, inclusief,
wordt gepast. Als het eerste karakter volgend op de
.B [
een
.B !
of een
.B ^
is dan elk karakter 
.B niet 
omsloten wordt gepast.
Een
.B \-
mag gepast worden door het bij te voegen als het eerste of laatste
karakter in de set.
Een
.B ]
mag gepast worden door het bij te voegen als het eerste karakter in de set.
.br
.if t .sp 0.5
.if n .sp 1
Binnen
.B [
en
.BR ] ,
kunnen \fIkarakter classes\fP opgegeven worden met de spelling:
\fB[:\fP\fIklasse\fP\fB:]\fP, waar \fIklasse\fP één van de volgende
classes is, bepaalt in de POSIX.2 standaard:
.PP
.RS
.B
.if n alnum alpha ascii blank cntrl digit graph lower print punct space upper xdigit
.if t alnum   alpha   ascii   blank   cntrl   digit   graph   lower   print   punct   space   upper   xdigit
.br
Een karakter klasse past elk karakter dat bij de klasse hoort.
.br
.if t .sp 0.5
.if n .sp 1
Binnen
.B [
en
.BR ] ,
kan een \fIgelijke klasse\fP opgegeven worden met de spelling
\fB[=\fP\fIc\fP\fB=]\fP, dat alle karakters past met hetzelfde collatie-gewicht
(zoals bepaald door de huidige localiteit) als het karakter \fIc\fP.
.br
.if t .sp 0.5
.if n .sp 1
Binnen
.B [
en
.BR ] ,
past \fB[.\fP\fIsymbool\fP\fB.]\fP het collatiesymbool \fIsymbool\fP.
.RE
.PD
.PP
Als de \fBextglob\fP shell optie aan status via de \fBshopt\fP ingebouwde,
worden meerdere uitgebreide patroon passing operatoren herkend.
In de volgende beschrijving, is een \fIpatroon\-lijst\fP een lijst van
één of meer patronen gescheiden door een \fB|\fP.
Gecompileerde patronen mogen gevormd worden met één of meer van de volgende
sub-patronen:
.sp 1
.PD 0
.RS
.TP
\fB?(\fP\^\fIpatronen-lijst\^\fP\fB)\fP
Past nul of één optreding van het gegeven patronen.
.TP
\fB*(\fP\^\fIpatroon-lijst\^\fP\fB)\fP
Past nul of meerdere optredingen van de gegeven patronen.
.TP
\fB+(\fP\^\fIpatroon-lijst\^\fP\fB)\fP
Past één of meerdere optredingen van het gegeven patroon.
.TP
\fB@(\fP\^\fIpatroon-lijst\^\fP\fB)\fP
Past precies één van de gegeven patronen
.TP
\fB!(\fP\^\fIpatroon-lijst\^\fP\fB)\fP
Past wat dan ook behalve het gegeven patroon
.RE
.PD
.SS Aanhalings Verwijdering
.PP
Na de voorgaande expandering worden
alle ongeciteerde optredingen van de karakters
.BR \e ,
.BR ' ,
en \^\f3"\fP\^ die niet resulteerden van één van de bovenstaande expanderingen
verwijderd.
.SH HERRICHTING
Vóór een opdracht wordt uitgevoerd wordt mag zijn invoer en uitvoer 
.I omgeleid
worden met een bijzondere notatie, geïnterpreteerd door de shell.
Omleiden mag ook gebruikt worden om bestanden te openen en sluiten voor
de huidige shell uitvoering omgeving. De volgende omleiding operatoren
mogen voorgaan aan, of overal binnen een
.I simpele opdracht
verschijnen, of mag de
.IR opdracht 
volgen.
Omleidingen worden verwerkt in de volgorde waarin ze verschijnen, van
links naar rechts.
.PP
In de volgende beschrijvingen, als het bestandindicator nummer wordt
weggelaten, en het eerste karakter van de omleiding operator
.BR < " is,"
dan verwijst de omleiding naar de standaard invoer (bestand indicator
0). Als het eerste karakter van de omleiding operator
.BR > " is,"
dan verwijst de omleiding naar de standaard uitvoer (bestand indicator
1).
.PP
Het woord volgend op de omleiding operator in de volgende beschrijvingen,
tenzij anders vermeld, is voorwerp voor haakjes expandering,
tilde expandering, grootheid expandering, opdracht substitutie, rekenkundige
expandering, aanhalingsteken expandering, en padnaam expandering.
Als het geëxpandeerd tot meer dan één woord rapporteert
.B bash
een fout.
.PP
Merk op dat de volgorde van omleidingen belangrijk is. Bijvoorbeeld de
opdracht:
.RS
.PP
ls \fB>\fP dirlijst 2\fB>&\fP1
.RE
.PP
richt standaard uitvoer en standaard fout uitvoer allebei naar het bestand
.IR directorie-lijst ,
terwijl de opdracht
.RS
.PP
ls 2\fB>&\fP1 \fB>\fP directorie-lijst
.RE
.PP
alleen de standaard uitvoer naar bestand
.IR directorie-lijst 
verwijst, omdat de standaard fout uitvoer werd kopieert als standaard
uitvoer vóór de standaard uitvoer omgeleid was naar
because the standard error was duplicated as standard output
before the standard output was redirected to
.IR directorie-lijst .
.PP
Een falen in het openen of maken van een bestand zorgt dat het omleiden
faalt.
.SS Omleiden Invoer
.PP
Omleiding van invoer zorgt dat een bestand wiens naam resulteerde van
de expandering van
.I woord
wordt geopend voor lezen met bestandindicator
.IR n ,
of de standaard invoer (bestand indicator 0) als
.I n
niet is opgegeven.
.PP
De algemene vorm voor omleiden van invoer is:
.RS
.PP
[\fIn\fP]\fB<\fP\fIwoord\fP
.RE
.SS Omleiden Uitvoer
.PP
Omleiden van uitvoer zorgt dat het bestand wiens naam resulteert van de
expandering van
.I woord
wordt geopend voor schrijven met bestandindicator
.IR n ,
of de standaard uitvoer (bestand indicator 1) als
.I n
niet is opgegeven. Al het bestand niet bestaat wordt het gemaakt;
als het bestaat wordt het afgehakt tot grootte nul.
.PP
De algemene vorm voor omleiden van uitvoer is:
.RS
.PP
[\fIn\fP]\fB>\fP\fIwoord\fP
.RE
.PP
Als de omleiden operator
.BR > " is,"
en de
.B noclobber
optie voor de
.B set
ingebouwde aangezet is zal het omleiden falen als de bestandnaam wiens
naam resulteerde van het expanderen van \fIwoord\fP bestaat en een normaal
bestand is.
Als de omleiding operator
.BR >| " is,"
of de omleiding operator is
.B >
en de
.B noclobber
optie voor de
.B set
ingebouwde opdracht niet aan staat, dan zal het omleiden gepoogd worden,
zelfs als het bestand genaamd \fIwoord\fP bestaat.
.SS Toevoegen Omgeleide Uitvoer
.PP
Omleiden van uitvoer op deze manier zorgt dat het bestand wiens naam
resulteerde van de expandering van
.I woord
wordt geopend voor toevoeging met bestand indicator
.IR n ,
of de standaard uitvoer (bestand indicator 1) als
.I n
niet werd opgegeven. Als het bestand niet bestaat wordt het gemaakt.
.PP
De algemene vorm voor toevoegen van uitvoer is:
.RS
.PP
[\fIn\fP]\fB>>\fP\fIwoord\fP
.RE
.PP
.SS Omleiding Standaard Uitvoer en Standaard Fouten
.PP
.B Bash
laat toe dat de standaard uitvoer (bestand indicator 1) en de standaard
fouten uitvoer (bestand indicator 2) allebei worden omgeleid naar het
bestand wiens naam de expandering van
.I woord
is, met dit bouwsel.
.PP
Er zijn twee vormen voor omleiden van standaard uitvoer en standaard fouten:
.RS
.PP
\fB&>\fP\fIwoord\fP
.RE
en
.RS
\fB>&\fP\fIwoord\fP
.RE
.PP
Van de twee vormen heeft de eerste de voorkeur.
Dit is qua betekenis gelijk aan
.RS
.PP
\fB>\fP\fIwoord\fP 2\fB>&\fP1
.RE
.SS Hier Documenten
.PP
Dit soort omleiding draagt de shell op om de invoer te lezen van de
huidige bron totdat een regel die alleen
.I wordt
(zonder aanhangende witruimte)
bevat wordt gezien. Alle regel gelezen tot aan dat punt worden dan gebruikt
als de standaard invoer voor een opdracht.
.PP
De vorm van hier-documenten is als volgt:
.RS
.PP
.nf
\fB<<\fP[\fB\-\fP]\fIwoord\fP
        \fIhier\-document\fP
\fIbegrenser\fP
.fi
.RE
.PP
Geen grootheid expandering, opdracht substitutie, padnaam expandering, of
rekenkundige expandering wordt uitgevoerd op
.IR woord .
Als enig(e) karakter(s) in
.I woord
wordt geciteerd, is de
.I begrenser
het resultaat van de citerings verwijdering op
.IR woord ,
en de regels in het hier-document worden niet geëxpandeerd.
If \fIwoord\fP ongeciteerd is worden alle regels in het hier-document voorwerp
voor grootheid expandering, opdracht substitutie, en rekenkundige expandering.
In het laatste geval wordt
.B \e<nieuwe regel>
genegeerd en moet
.B \e
gebruikt worden om de karakters te citeren
.BR \e ,
.BR $ ,
en
.BR ` .
.PP
Als de omleiding operator
.BR <<\- ,
is, dan worden alle voorafgaande tabulatie karakters verwijderd van invoer
regels en de regel die
.IR begrenzing " bevat."
Dit laat toe dat hier-documenten binnen shell scripts kunnen worden
ingesprongen op een natuurlijke manier.
.SS "Kopiëren Bestandsindicators"
.PP
De omleiding operator
.RS
.PP
[\fIn\fP]\fB<&\fP\fIwoord\fP
.RE
.PP
wordt gebruikt om invoer bestandsindicators te kopiëren.
Als
.I woord
geëxpandeerd tot één of meer cijfers wordt de bestandsindicator opgegeven met
.I n
een kopie van die bestandsindicator.
Als de cijfers in
.I woord
niet een bestand indicator beschrijven die open is voor invoer, dan treed 
een omleiding fout op.
Als
.I woord
oplost in
.BR \- ,
wordt bestand indicator
.I n
gesloten. Als
.I n
niet is opgegeven wordt de standaard invoer (bestand indicator 0) gebruikt.
.PP
De operator
.RS
.PP
[\fIn\fP]\fB>&\fP\fIwoord\fP
.RE
.PP
wordt gelijksoortig gebruikt om uitvoer bestandindicator te kopiëren.
Als
.I n
niet is opgegeven wordt de standaard uitvoer (bestand indicator 1) gebruikt.
Als de cijfers in
.I woord
niet een bestand indicator opgeven die open is voor invoer treed een
omleiding fout op.
Een speciaal geval is als \fIn\fP wordt weggelaten, en \fIwoord\fP niet
geëxpandeerd tot één of meer cijfers wordt de standaard uitvoer en standaard
fouten omgeleid als hiervoor beschreven.
.SS "Openen Bestandsindicatoren Voor Lezen en Schrijven"
.PP
De omleiding operator
.RS
.PP
[\fIn\fP]\fB<>\fP\fIwoord\fP
.RE
.PP
zorgt dat het bestand wiens naam de expandering van
.I woord
is, wordt geopend voor lezen en schrijven op bestand indicators
.IR n ,
of op bestand indicator 0 als
.I n
niet is opgegeven. Als het bestand niet bestaat wordt het gemaakt.
.SH ALIASEN
Aliasen laten een string toe om vervangen te worden door een woord wanneer
het gebruikt wordt als het eerste woord van een simpele opdracht.
De shell houdt een lijst van
.I aliasen
bij die gezet en ontzet mogen worden met de
.B alias
en
.B unalias
ingebouwde opdrachten (zie
.SM
.B SCHELP INGEBOUWDE OPDRACHTEN
onder).
Het eerste woord van elke opdracht, als ongeciteerd,
wordt getest om te zien of het een alias heeft. Als dat het geval is wordt
het woord vervangen door de tekst van de alias. D alias naam en de vervangende
tekst mogen alle geldige shell invoer bevatten, ook de
.I metakarakters
boven opgenoemd, met de uitzondering dat de alias naam geen \fI=\fP  mag 
hebben. Het eerste woord van de vervangende tekst wordt getest op aliasen,
maar een woord dat gelijk is aan een alias dat geëxpandeerd wordt, wordt niet
nog een keer geëxpandeerd. Dit betekend dat je 
.B ls
naar
.BR "ls \-F" ,
mag aliassen bijvoorbeeld, en
.B bash
probeert niet om de vervangende tekst herhaaldelijk te expanderen.
Als het laatste karakter van de alias waarde een
.IR lege-ruimte " {#blank#} is,"
dan wordt het volgende opdracht woord wordt ook getest voor alias expandering.
.PP
Aliassen worden gemaakt en opgesomd met de
.B alias
opdracht, en verwijderd met de
.B unalias
opdracht.
.PP
Er is geen mechanisme voor het gebruiken van argumenten in de vervangende
text. Als argumenten nodig zijn moet een shell functie worden gebruikt.
.PP
Aliassen worden niet geëxpandeerd wanneer de shell niet interactief is, tenzij de
.B expand_aliases
shell optie is gezet met
.B shopt
(zie de beschrijving voor
.B shopt
onder
.SM
\fBSCHELP INGEBOUWDE OPDRACHTEN\fP
onder).
.PP
Di regels met betrekking tot het gebruik en definitie van aliassen zijn soms
wat verwarrend.
.B Bash
leest altijd tenminste één hele regel invoer vóór het uitvoeren van de
opdrachten op die regel. Aliassen worden geëxpandeerd wanneer een opdracht gelezen
wordt, niet wanneer het wordt uitgevoerd. Daarom heeft een alias definitie
die verschijnt op dezelfde regel als een andere opdracht geen gelding totdat
de volgende regel invoer gelezen wordt.
De opdrachten volgend op de alias definitie op die regel worden niet 
beïnvloed door het nieuwe alias.
Dit gedrag is ook een kwestie wanneer functies worden uitgevoerd.
Aliassen worden geëxpandeerd wanneer een functie definitie wordt gelezen,
niet wanneer de functie wordt uitgevoerd omdat een functie definitie zelf
een gecompileerde opdracht is. Als gevolg daarvan zijn aliasen die 
gedefinieerd zijn in een functie niet beschikbaar tot na die functie is
uitgevoerd. Om veilig te zijn, zet alias definities op een afzonderlijke
regel, en gebruik
.B alias
niet in gecompileerde {#compound#} opdrachten.
.PP
Voor bijna elk doel worden aliassen overstegen door shell functies.
.SH FUNCTIES
Een shell functie, gedefinieerd zoals beschreven boven onder
.SM
.BR "SCHELP SPELLING" ,
bewaard een serie opdrachten voor latere uitvoering.
Functies worden uitgevoerd in de context van de huidige shell; 
geen nieuw proces wordt gemaakt om ze uit te leggen (in tegenstelling tot
de uitvoering van een shell script {#script#}).
Wanneer een functie wordt uitgevoerd, worden de argumenten voor de functie
de plaatsbepaalde parameters gedurende zijn uitvoering. De speciale grootheid
.B #
wordt bijgewerkt om de verandering weer te geven. Plaatsbepaalde grootheid 0
blijft onveranderd. Alle andere aspecten van de shell's uitvoering 
omgeving blijven gelijk tussen een functie en zijn aanroeper met de uitzondering
dat de
.SM
.B DEBUG
val (zie de beschrijving van de
.B trap
ingebouwde onder
.SM
.B SCHELP INGEBOUWDE OPDRACHTEN
onder) niet wordt geërfd.
.PP
Variabelen locaal voor de functie mogen bekend gemaakt worden met de
.B local
ingebouwde opdracht. Normaal gesproken worden variabelen en hun waardes 
gedeeld tussen de functie en zijn aanroeper.
.PP
Als de ingebouwde opdracht
.B return
uitgevoerd wordt in een functie, dan eindigt de functie en uitvoering
hervat met de volgende opdracht na de functie aanroep. Wanneer een functie
eindigt worden de plaatsbepaalde grootheden en de bijzondere grootheid
.B #
hersteld tot de waardes die ze hadden vóór de functies uitvoering.
.PP
Functie namen en definities mogen opgesomd met de
.B \-f
optie voor de
.B declare
of
.B typeset
ingebouwde opdrachten. De
.B \-F
optie voor
.B declare
of
.B typeset
zal alleen de functie namen opsommen.
Functies mogen ge-exporteerd worden zodat sub-shell's ze automatisch
gedefinieerd hebben met de
.B \-f
optie voor de
.B export
ingebouwde.
.PP
Functies mogen herhaaldelijk {#recursive#} zijn. Geen grens wordt afgedwongen
op het aantal herhaaldelijke aanroepen.
.SH "REKENKUNDIGE OPLOSSING"
De shell laat rekenkundige expressies toe om opgelost te worden onder
zekere omstandigheden (zie de \fBlet\fP ingebouwde opdracht en
\fBRekenkundige Expandering\fP).
Oplossing wordt gedaan in lange hele getallen {#long integers#} zonder
test op overloop, alhoewel delen door 0 gevangen wordt en gemerkt als
fout.
De volgende lijst van operators wordt gegroept in niveaus van 
gelijke voorrang operators.
De niveaus worden opgesomd in volgorde van aflopende voorrang.
.PP
.PD 0
.TP
.B \- +
enkele min en plus
.TP
.B ! ~
logische en bitsgewijze niet
.TP
.B **
machtsverheffen
.TP
.B * / %
vermenigvuldigen, delen, rest
.TP
.B + \-
optellen, aftrekken
.TP
.B << >>
links en rechts bitsgewijze verschuivingen
.TP
.B <= >= < >
vergelijking
.TP
.B == !=
gelijkheid en ongelijkheid
.TP
.B &
bitsgewijze EN
.TP
.B ^
bitsgewijze uitsluitende OF {#excl.#}
.TP
.B |
bitsgewijze OF
.TP
.B &&
logische EN
.TP
.B ||
logische OF
.TP
.B \fIexpr\fP?\fIexpr\fP:\fIexpr\fP
voorwaardelijke beoordeling
.TP
.B = *= /= %= += \-= <<= >>= &= ^= |=
toekenning
.PD
.PP
Shell's variabelen worden toegestaan als operanden; grootheid expandering
wordt uitgevoerd vóór de expressie wordt opgelost.
De waarde van een grootheid wordt omgezet naar een lang heel getal
binnen een expressie. Een shell variabele hoeft zijn heel-getal
eigenschap niet aan te hebben staan om gebruikt te worden in een
expressie.
.PP
Constanten {#constants#} met een voorlopende 0 worden al octale
nummers geïnterpreteerd. Een voorlopende 0x of 0X betekend hexadecimaal.
Verder hebben getallen de vorm [\fIbasis#\fP]n, waar \fIbasis\fP
een decimaal getal groter dan 1 en kleiner dan 65 is, 
de rekenkundige basis
voorstellend, en \fIn\fP is een nummer in die basis.
Als \fIbasis\fP wordt weggelaten wordt 10 aangenomen.
De cijfers groter dan 9 worden voorgesteld door de kleine letters,
hoofdletters, _, en @, in die volgorde.
Als \fIbasis\fP minder dan of gelijk is aan 36 mogen kleine en
hoofdletters uitwisselbaar worden gebruikt om cijfers tussen 10 en
35 voor te stellen.
.PP
Operatoren worden beoordeeld in volgorde van voorrang. Sub-expressies
in haakjes worden eerst opgelost en mogen de bovenstaande voorrangsregel
opzij zetten.
.SH "VOORWAARDELIJKE UITDRUKKINGEN"
Voorwaardelijke expressies worden gebruikt bij de \fB[[\fP gecompileerde
opdracht en de \fBtest\fP en \fB[\fP ingebouwde opdrachten om een bestand
eigenschap te testen en string en rekenkundige vergelijkingen uit te voeren.
Expressies worden gevormd door de volgende enkele of binaire zaken.
Als enig \fIbestand\fP argument voor één van de zaken van de vorm
/dev/fd/\fIn\fP is, dan wordt bestand indicator \fIn\fP getest.
.sp 1
.PD 0
.TP
.B \-a \fIbestand\fP
Waar als \fIbestand\fP bestaat.
.TP
.B \-b \fIbestand\fP
Waar als \fIbestand\fP bestaat en een blok speciaal bestand is.
.TP
.B \-c \fIbestand\fP
Waar als \fIbestand\fP bestaat en een karakter bijzonder bestand is.
.TP
.B \-d \fIbestand\fP
Waar als \fIbestand\fP bestaat en een directorie is.
.TP
.B \-e \fIbestand\fP
Waar als \fIbestand\fP bestaat
.TP
.B \-f \fIbestand\fP
Waar als \fIbestand\fP bestaat en een normaal bestand is.
.TP
.B \-g \fIbestand\fP
Waar als \fIbestand\fP bestaat en zet-groep-id is.
.TP
.B \-h \fIbestand\fP
Waar als \fIbestand\fP bestaat en een symbolische koppeling is.
.TP
.B \-k \fIbestand\fP
Waar als \fIbestand\fP bestaat en zijn ``sticky'' bit gezet is.
.TP
.B \-p \fIbestand\fP
Waar als \fIbestand\fP bestaat en een benoemde pijp is (FIFO).
.TP
.B \-r \fIbestand\fP
Waar als \fIbestand\fP bestaat en leesbaar is.
.TP
.B \-s \fIbestand\fP
Waar als \fIbestand\fP bestaat en een grootte groter dan nul heeft.
.TP
.B \-t \fIbi\fP
Waar als bestand indicator 
.I bi
open is en naar een terminal {#terminal#} verwijst.
.TP
.B \-u \fIbestand\fP
Waar als \fIbestand\fP bestaat en zijn zet-gebruiker-id is gezet.
.TP
.B \-w \fIbestand\fP
Waar als \fIbestand\fP bestaat en schrijfbaar is.
.TP
.B \-x \fIbestand\fP
Waar als \fIbestand\fP bestaat en uitvoerbaar is.
.TP
.B \-O \fIbestand\fP
Waar als \fIbestand\fP bestaat en in bezit is van het geldende gebruiker id.
.TP
.B \-G \fIbestand\fP
Waar als \fIbestand\fP bestaat en in bezit is van het geldende groep id.
.TP
.B \-L \fIbestand\fP
Waar als \fIbestand\fP bestaat en een symbolische koppeling is.
.TP
.B \-S \fIbestand\fP
Waar als \fIbestand\fP bestaat en een socket is.
.TP
.B \-N \fIbestand\fP
Waar als \fIbestand\fP bestaat en veranderd is sinds het laatst gelezen werd.
.TP
\fIbestand1\fP \-\fBnt\fP \fIbestand2\fP
Waar als \fIbestand1\fP nieuwer (volgens aanpassing {#modification#} datum)
dan \fIbestand2\fP.
.TP
\fIbestand1\fP \-\fBot\fP \fIbestand2\fP
Waar als \fIbestand1\fP ouder dan \fIbestand2\fP is.
.TP
\fIbestand1\fP \fB\-ef\fP \fIbestand2\fP
Waar als \fIbestand1\fP en \fIbestand2\fP hetzelfde apparaat en inodenummer
hebben.
.TP
.B \-o \fIoptienaam\fP
Waar als shell optie
.I optienaam
aan status.
Zie de lijst van opties onder de beschrijving van de
.B \-o
optie voor de
.B set
ingebouwde onder.
.TP
.B \-z \fIstring\fP
Waar als de lengte van \fIstring\fP nul is.
.TP
.B \-n \fIstring\fP
.TP
\fIstring\fP
Waar als de lengte van
.I string
ongelijk nul is.
.TP
\fIstring1\fP \fB==\fP \fIstring2\fP
Waar als de strings gelijk zijn. \fB=\fP mag gebruikt worden in plaats van
\fB==\fP.
.TP
\fIstring1\fP \fB!=\fP \fIstring2\fP
Waar als de strings niet gelijk zijn.
.TP
\fIstring1\fP \fB<\fP \fIstring2\fP
Waar als \fIstring1\fP sorteert vóór \fIstring2\fP 
volgens het woordenboek van de huidige localiteit.
.TP
\fIstring1\fP \fB>\fP \fIstring2\fP
Waar als \fIstring1\fP sorteert na \fIstring2\fP 
volgens het woordenboek van de huidige localiteit.
.TP
.I \fIarg1\fP \fBOP\fP \fIarg2\fP
.SM
.B OP
is één van
.BR \-eq ,
.BR \-ne ,
.BR \-lt ,
.BR \-le ,
.BR \-gt ,
of
.BR \-ge .
Deze rekenkundige binaire operators geven waar terug als \fIarg1\fP
respectievelijk
gelijk is aan {#\-eq#}, niet gelijk is aan {#\-ne#}, 
minder dan {#\-lt#}, minder dan of gelijk aan {#\-le#},
groter dan {#\-gt#}, of groter dan of gelijk aan {#\-ge#} \fIarg2\fP.
.I Arg1
en
.I arg2
mogen positief of negatieve hele getallen zijn.
.PD
.SH "SIMPELE OPDRACHT VERGROTING"
Wanneer een simpele opdracht wordt uitgevoerd doet de shell de volgende
expanderingen, toekenningen en omleidingen, van links naar rechts.
.IP 1.
Het woord dat de verwerker aanmerkt voor variabele toekenningen (zij die
voorafgaan aan de opdracht naam) en omleidingen worden bewaard om later
verwerkt te worden.
.IP 2.
De woorden die niet variabele toekenningen of omleidingen zijn worden
geëxpandeerd. Als enig woord overblijft na expandering, wordt het eerste woord
genomen als de naam van de opdracht en de overblijvende woorden worden
argumenten.
.IP 3.
Omleidingen worden uitgevoerd zoals boven onder
.SM
.BR OMLEIDEN " beschreven."
.IP 4.
De tekst na het \fB=\fP teken in elke variabele toekenning ondergaat
tilde expandering, grootheid expandering, opdracht substitutie, rekenkundige
expandering, en citering verwijdering vóór te worden toegekend aan de
variabele.
.PP
.\"=====================[schelp->shell,enz.]================================
Als geen opdracht naam gevonden wordt beïnvloeden variabele toekenningen
de huidige schelp omgeving. Anders worden de variabelen bij de omgeving van
de uitvoerende opdracht gevoegd en beïnvloeden ze de huidige shell omgeving
niet.
Als enige van de toekenningen probeert een waarde toe te kennen aan een
alleen-lezen variabele treedt een fout op, en de opdracht eindigt met een
ongelijk-nul status.
.PP
Als geen opdracht naam resulteert worden omleidingen gedaan, maar die
beïnvloeden de huidige shell omgeving niet. Een omleiding-fout zorgt dat
de opdracht met een ongelijk-nul status eindigt.
.PP
Als er een opdracht naam overblijft na expandering gaat uitvoering verder
zoals onder beschreven. Anders eindigt de opdracht. Als één van de
vergrotingen een opdracht substitutie bevat is de einde status van de
opdracht de einde status van de laatste uitgevoerde opdracht substitutie.
Als er geen opdracht substituties waren eindigt de opdracht met een
nul status.
.SH "OPDRACHT UITVOERING"
Nadat een opdracht is gesplitst in woorden, worden de volgende acties
ondernomen als het resulteert in een simpele opdracht en een 
optionele lijst argumenten.
.PP
Als de opdracht naam geen slashes bevat probeert de shell het te vinden.
Als er een shell functie met die naam bestaat, wordt die functie
aangeroepen zoals beschreven boven in
.SM
.BR FUNCTIES .
Als de naam niet overeenkomt met een functie zoekt de shell in de 
lijst ingebouwden. Als een overeenkomst is gevonden wordt die ingebouwde
aangeroepen.
.PP
Als de naam nóg de naam van een shell functie, nóg de naam van een ingebouwde
is, en geen slashes bevat zoekt
.B bash
elk element van 
.SM
.B PATH
voor een directorie die een uitvoerbaar bestand met die naam bevat.
.B Bash
gebruikt een hash tabel
om de volle bestand namen te onthouden van het uitvoerbare bestand (zie
.B hash
onder
.SM
.B "SHELL INGEBOUWDE OPDRACHTEN"
onder).
Een volledig doorzoeken van de directories in
.SM
.B PATH
wordt alleen gedaan als de opdracht niet gevonden wordt in de hash tabel.
Als het zoeken faalt, drukt de shell een fout bericht af en keert terug
met einde status 127.
.PP
Als het zoeken slaagt, of als de opdracht naam één of meer slashes bevat
voert de shell het benoemde programma uit in een afzonderlijke
uitvoering omgeving.
Argument 0 wordt gezet naar de gegeven naam, en de overblijvende argumenten
voor de opdracht worden gezet naar de gegeven argumenten, als aanwezig.
.PP
Als deze uitvoering faalt omdat het bestand in niet uitvoerbare vorm is,
en het bestand geen map is, wordt aangenomen dat het een \fIshell script\fI
is; een bestand dat shell opdrachten bevat. Een sub-shell wordt gejongd
om het uit te voeren. Deze sub-shell herinitialiseerd zichzelf, zodat het
effect is alsof een nieuwe shell wordt aangeroepen om het script af te
handelen, met uitzondering dat herinnerde plaatsen van opdrachten worden
herinnerd door de ouder (zie
.B hash
onder bij
.SM
\fBSHELL INGEBOUWDE OPDRACHTEN\fP)
worden behouden door het kind.
.PP
Als het programma een bestand is dat begint met
.BR #! ,
specificeert de rest van de regel een interpreteerder voor het programma.
De shell voert de opgegeven interpreteerder uit op systemen die deze
vorm niet zelf afhandelen. De argumenten voor de interpreteerder bestaan
uit een enkel optioneel argument, volgend op de interpreteerder naam op de
eerste regel van het programma, gevolgd door de naam van het
programma, gevolgd door de opdracht argumenten, als aanwezig.
.SH OPDRACHT UITVOERING OMGEVING
De shell heeft een \fIuitvoering omgeving\fP, die bestaat uit het volgende:
.sp 1
.IP \(bu
open bestanden geërfd door de shell bij aanroepen, aangepast door omleidingen
geleverd door de \fBexec\fP ingebouwde
.IP \(bu
de huidige werk directorie zoals gezet door \fBcd\fP, \fBpushd\fP, of
\fBpopd\fP, of geërfd door de schelp bij aanroepen
.IP \(bu
het bestand maak masker zoals gezet door \fBumask\fP of geërfd van de
shell's ouder
.IP \(bu
huidige `traps' {vallen/valkuilen} gezet door \fBtrap\fP
.IP \(bu
shell grootheden die gezet zijn door variabele toekenning of met \fBset\fP
of geërfd van de shell's ouder in de omgeving
.IP \(bu
shell functies gedefinieerd gedurende uitvoering of geërfd van de shell's
ouder in de omgeving
.IP \(bu
opties aangezet bij aanroepen (òf wegens standaard gedrag, òf met
opdrachtregel argumenten) of door \fBset\fP gezet.
.IP \(bu
opties aangezet door \fBshopt\fP
.IP \(bu
shell aliasses bepaalt met \fBalias\fP
.IP \(bu
verschillende proces ID's, onder andere die van achtergrond taken,
de waarde van \fB$$\fP, en de waarde van \fB$PPID\fP
.PP
Wanneer een simpele opdracht anders dan een ingebouwde of shell functie
wordt uitgevoerd, wordt het uitgevoerd in een aparte uitvoerings
omgeving die bestaat uit het volgende. Tenzij anders vermeld worden de
waardes geërfd van de shell.
.sp 1
.IP \(bu
de shell's open bestanden, plus enige aanpassingen en aanvullingen
opgegeven door omleidingen voor de opdracht
.IP \(bu
de huidige werk directorie
.IP \(bu
het bestand maak mode masker
.IP \(bu
shell variabelen aangemerkt voor exportatie, samen met variabelen
geëxporteerd voor de opdracht, doorgegeven in de omgeving
.IP \(bu
`traps' afgevangen door de shell, worden reset tot de waardes die de shell
erfde van zijn ouder, en traps genegeerd door de shell worden genegeerd
.PP
Een opdracht aangeroepen in deze aparte omgeving kan niet de shell's
uitvoering omgeving beïnvloeden.
.PP
Opdracht substitutie en asynchrone opdrachten worden aangeroepen in een
sub-shell omgeving die een kloon is van de shell omgeving,
behalve dat traps gevangen door de shell worden reset tot de waardes
die de shell erfde van zijn ouder bij aanroepen. Ingebouwde opdrachten
die worden aangeroepen als onderdeel van een pijplijn worden ook
uitgevoerd in een sub-shell omgeving. Veranderingen gemaakt voor de
sub-shell omgeving kunnen de shell's uitvoering omgeving niet 
beïnvloeden.
.SH OMGEVING
Wanneer een programma wordt aangeroepen, wordt het een tabel met
strings gegeven, bekend onder de naam
.IR omgeving .
Dit is een lijst van
\fInaam\fP\-\fIwaarde\fP paren, in de vorm
.IR "naam\fR=\fPwaarde" .
.PP
De shell laat u toe deze omgeving te manipuleren op verschillende manieren.
Bij aanroepen zoekt de shell zijn eigen omgeving en maakt een grootheid
voor elke gevonden naam, het automatisch aanmerkend voor 
.I exportering
naar kind processen. Uitgevoerde opdrachten erven deze omgeving.
De
.B export
en
.B declare \-x
opdrachten laten toe dat grootheden en functies aan de omgeving kunnen
worden toegevoegd of eruit worden geschrapt. Als de waarde van een grootheid
in de omgeving wordt aangepast wordt de nieuwe waarde onderdeel van de omgeving,
de oude waarde vervangend. De omgeving die geërfd wordt door elke uitvoerende
opdracht {programma} bestaat uit de initiële omgeving van de shell, waarvan
de waardes kunnen zijn aangepast in de shell, zonder de paren die zijn
verwijderd met de.
.B unset
opdracht, met mogelijke aanvullingen met de
.B export
en
.B declare \-x
opdrachten.
.PP
De omgeving voor een
.I simpele opdracht
of functie kan tijdelijk aangevuld worden door een grootheid toekenning ervoor
te zetten, zoals beschreven bij
.SM
.BR GROOTHEDEN .
Deze toekennings commando's beïnvloeden alleen de omgeving die door die
opdracht wordt gezien.
.PP
Als de
.B \-k
optie is gezet (zie de
.B set
ingebouwde opdracht onder), dan worden
.I alle
grootheid-toekeningen in de omgeving van een opdracht geplaatst, niet alleen
die waaraan het aan de opdracht voorafgaat.
.PP
Wanneer
.B bash
een externe opdracht aanroept wordt de variabele
.B _
gezet naar de volledige naam van de opdracht, en wordt die variabele
doorgeven aan die opdracht zijn omgeving.
.SH "EIND WAARDE"
Voor gebruik door de shell wordt aangenomen dat een opdracht
die eindigt met een nul beeindigings-status geslaagd is. Een 
beeindigings-status van nul geeft succes aan. Een niet-nul 
eindwaarde geeft falen aan. Wanneer een opdracht eindigt met
een fataal signaal gebruikt \fBbash\fP de waarde 128+\Bsignaal\fP
als de eindwaarde.
.PP
Als een opdracht niet werd gevonden, geeft het kind-proces dat gemaakt werd
om het uit te voeren 127 terug. Als een opdracht wel werd gevonden maar
niet uitvoerbaar is, is de terugkeer-waarde 126.
.PP
Als een opdracht faalt door een fout tijdens het expanderen of het
omleiden is de eindwaarde groten dan nul.
.PP
Shell ingebouwde opdrachten geven een waarda van 0 (\fIwaar\fP) als
succes, en niet-nul (\fIfout\fP) als een fout optreedt tijdens
uitvoering.
Alle ingebouwden keren terug met 2 om verkeerd gebruik aan te geven.
.PP
\fBBash\fP zelf keert terug met de eindwaarde van de laatst uitgevoerde
opdracht, tenzij er een spellingsfout is, in welk geval het eindigt met
een niet-nul terugkeerwaarde. Zie ook de \fBexit\fP ingebouwde opdracht
onder.
.SH SIGNALS
Als \fBbash\fp interactief is negeert het in de afwezigheid van enige
vallen {traps}
.SM
.B SIGTERM
{zodat \fBkill 0\fP de interactieve schell niet vermoord), en
.SM
.B SIGINT
wordt gevangen en afgehandeld (zodat de \fBwait\fP ingebouwde
onderbreekbaar is). In elk geval negeert \fBbash\fP
.SM
.BR SIGQUIT .
Als taak controle werkt, dan negeert
.B bash
.SM
.BR SIGTTIN ,
.SM
.BR SIGTTOU ,
en
.SM
.BR SIGTSTP .
.PP
Synchrone taken die zijn gestart door \fBbash\fP hebben signaal
behandelaars die gezet zijn naar waardes die zijn geërfd door de shell
van zijn ouder. Wanneer taak controle niet werkt negeren asynchrone
opdrachten
.SM
.B SIGINT
en
.SM
.B SIGQUIT
ook.
Opdrachten die draaien tengevolgde van opdracht-substitutie negeren de
toetsenbord-gegenereerde taak-controle signalen.
.SM
.BR SIGTTIN ,
.SM
.BR SIGTTOU ,
en
.SM
.BR SIGTSTP .
.PP
De shell eindigt standaard bij ontvangen van een
.SM
.BR SIGHUP .
Vóór eindigen zendt het een
.SM
.B SIGHUP
naar alle taken, draaiende en gestopte.
Gestopte taken wordt een
.SM
.B SIGCONT
gezonden om er zeker van te zijn dat ze de
.SM
.BR SIGHUP " ontvangen."
Om de shell te behoeden voor het zenden van een signaal naar een bepaalde
taak moet het verwijderd worden van de taken-tabel met de
.B disown
ingebouwde (zie
.SM
.B "SHELL INGEBOUWDE OPDRACHTEN"
onder) of gemarkeerd om geen
.SM
.B SIGHUP
te ontvangen met
.BR "disown \-h" .
.PP
Als de
.B huponexit
shell optie gezet werdt met
.BR shopt ,
dan zendt
.B bash
een
.SM
.B SIGHUP
naar alle taken wanneer een interactieve login shell eindigt
.PP
Als \fBbash\fP een signaal ontvangt waarvoor een val {trap} is gezet,
terwijl het wacht op het einde van de opdracht, zal de val niet worden
uitgevoerd totdat de opdracht eindigt.
Als \fBbash\fP wacht op een asynchrone opdracht met de \fBwait\fP ingebouwde,
dan zal het ontvangen van een signaal waarvoor een val werd gezet zorgen
dat de \fBwait\fP ingebouwde onmiddelijk terugkeert met een terugkeer-waarde
groter dan 128, onmiddelijk nadat de val werd uitgevoerd.
.\" MARK---MARK
----vertaalt-tot-hier...----
.SH "JOB CONTROL"
.I Job control
refers to the ability to selectively stop (\fIsuspend\fP)
the execution of processes and continue (\fIresume\fP)
their execution at a later point.  A user typically employs
this facility via an interactive interface supplied jointly
by the system's terminal driver and
.BR bash .
.PP
The shell associates a
.I job
with each pipeline.  It keeps a table of currently executing
jobs, which may be listed with the
.B jobs
command.  When
.B bash
starts a job asynchronously (in the
.IR background ),
it prints a line that looks like:
.RS
.PP
[1] 25647
.RE
.PP
indicating that this job is job number 1 and that the process ID
of the last process in the pipeline associated with this job is 25647.
All of the processes in a single pipeline are members of the same job.
.B Bash
uses the
.I job
abstraction as the basis for job control.
.PP
To facilitate the implementation of the user interface to job
control, the system maintains the notion of a \fIcurrent terminal
process group ID\fP.  Members of this process group (processes whose
process group ID is equal to the current terminal process group ID)
receive keyboard-generated signals such as
.SM
.BR SIGINT .
These processes are said to be in the
.IR foreground .
.I Background
processes are those whose process group ID differs from the terminal's;
such processes are immune to keyboard-generated signals.
Only foreground processes are allowed to read from or write to the
terminal.  Background processes which attempt to read from (write to) the
terminal are sent a 
.SM
.B SIGTTIN (SIGTTOU)
signal by the terminal driver, 
which, unless caught, suspends the process.
.PP
If the operating system on which
.B bash
is running supports
job control,
.B bash
allows you to use it.
Typing the
.I suspend
character (typically
.BR ^Z ,
Control-Z) while a process is running
causes that process to be stopped and returns you to 
.BR bash .
Typing the
.I "delayed suspend"
character (typically
.BR ^Y ,
Control-Y) causes the process to be stopped when it
attempts to read input from the terminal, and control to
be returned to
.BR bash .
The user may then manipulate the state of this job, using the
.B bg
command to continue it in the background, the
.B fg
command to continue it in the foreground, or
the
.B kill
command to kill it.  A \fB^Z\fP takes effect immediately,
and has the additional side effect of causing pending output
and typeahead to be discarded.
.PP
There are a number of ways to refer to a job in the shell.
The character
.B %
introduces a job name.  Job number
.I n
may be referred to as
.BR %n .
A job may also be referred to using a prefix of the name used to
start it, or using a substring that appears in its command line.
For example,
.B %ce
refers to a stopped
.B ce
job.  If a prefix matches more than one job,
.B bash
reports an error.  Using
.BR %?ce ,
on the other hand, refers to any job containing the string
.B ce
in its command line.  If the substring matches more than one job,
.B bash
reports an error.  The symbols
.B %%
and
.B %+
refer to the shell's notion of the
.IR "current job" ,
which is the last job stopped while it was in
the foreground or started in the background.
The 
.I "previous job"
may be referenced using
.BR %\- .
In output pertaining to jobs (e.g., the output of the
.B jobs
command), the current job is always flagged with a
.BR + ,
and the previous job with a
.BR \- .
.PP
Simply naming a job can be used to bring it into the
foreground:
.B %1
is a synonym for
\fB``fg %1''\fP,
bringing job 1 from the background into the foreground.
Similarly,
.B ``%1 &''
resumes job 1 in the background, equivalent to
\fB``bg %1''\fP.
.PP
The shell learns immediately whenever a job changes state.
Normally,
.B bash
waits until it is about to print a prompt before reporting
changes in a job's status so as to not interrupt
any other output.  If the 
.B \-b
option to the
.B set
builtin command
is enabled,
.B bash
reports such changes immediately.
.PP
If an attempt to exit
.B bash
is made while jobs are stopped, the shell prints a warning message.  The
.B jobs
command may then be used to inspect their status.
If a second attempt to exit is made without an intervening command,
the shell does not print another warning, and the stopped
jobs are terminated.
.SH PROMPTING
When executing interactively, 
.B bash
displays the primary prompt
.SM
.B PS1
when it is ready to read a command, and the secondary prompt
.SM
.B PS2
when it needs more input to complete a command.
.B Bash
allows these prompt strings to be customized by inserting a number of
backslash-escaped special characters that are decoded as follows:
.RS
.PD 0
.TP
.B \ea
an ASCII bell character (07)
.TP
.B \ed
the date in "Weekday Month Date" format (e.g., "Tue May 26")
.TP
.B \ee
an ASCII escape character (033)
.TP
.B \eh
the hostname up to the first `.'
.TP
.B \eH
the hostname
.TP
.B \en
newline
.TP
.B \er
carriage return
.TP
.B \es
the name of the shell, the basename of
.B $0
(the portion following the final slash)
.TP
.B \et
the current time in 24-hour HH:MM:SS format
.TP
.B \eT
the current time in 12-hour HH:MM:SS format
.TP
.B \e@
the current time in 12-hour am/pm format
.TP
.B \eu
the username of the current user
.TP
.B \ev
the version of \fBbash\fP (e.g., 2.00)
.TP
.B \eV
the release of \fBbash\fP, version + patchlevel (e.g., 2.00.0)
.TP
.B \ew
the current working directory
.TP
.B \eW
the basename of the current working directory
.TP
.B \e!
the history number of this command
.TP
.B \e#
the command number of this command
.TP
.B \e$
if the effective UID is 0, a
.BR # ,
otherwise a
.B $
.TP
.B \e\fInnn\fP
the character corresponding to the octal number \fInnn\fP
.TP
.B \e\e
a backslash
.TP
.B \e[
begin a sequence of non-printing characters, which could be used to
embed a terminal control sequence into the prompt
.TP
.B \e]
end a sequence of non-printing characters
.PD
.RE
.PP
The command number and the history number are usually different:
the history number of a command is its position in the history
list, which may include commands restored from the history file
(see
.SM
.B HISTORY
below), while the command number is the position in the sequence
of commands executed during the current shell session.
After the string is decoded, it is expanded via
parameter expansion, command substitution, arithmetic expansion,
string expansion, and quote removal, subject to the value of the
.B promptvars
shell option (see the description of the
.B shopt
command under
.SM
.B "SHELL BUILTIN COMMANDS"
below).
.SH READLINE
This is the library that handles reading input when using an interactive
shell, unless the
.B \-\-noediting
option is given at shell invocation.
By default, the line editing commands are similar to those of emacs.
A vi-style line editing interface is also available.
To turn off line editing after the shell is running, use the
.B +o emacs
or
.B +o vi
options to the
.B set
builtin (see
.SM
.B SHELL BUILTIN COMMANDS
below).
.SS "Readline Notation"
.PP
In this section, the emacs-style notation is used to denote
keystrokes.  Control keys are denoted by C\-\fIkey\fR, e.g., C\-n
means Control\-N.  Similarly, 
.I meta
keys are denoted by M\-\fIkey\fR, so M\-x means Meta\-X.  (On keyboards
without a 
.I meta
key, M\-\fIx\fP means ESC \fIx\fP, i.e., press the Escape key
then the
.I x
key.  This makes ESC the \fImeta prefix\fP.
The combination M\-C\-\fIx\fP means ESC\-Control\-\fIx\fP,
or press the Escape key
then hold the Control key while pressing the
.I x
key.)
.PP
Readline commands may be given numeric
.IR arguments ,
which normally act as a repeat count.
Sometimes, however, it is the sign of the argument that is significant.
Passing a negative argument to a command that acts in the forward
direction (e.g., \fBkill\-line\fP) causes that command to act in a
backward direction. 
Commands whose behavior with arguments deviates from this are noted
below.
.PP
When a command is described as \fIkilling\fP text, the text
deleted is saved for possible future retrieval
(\fIyanking\fP).  The killed text is saved in a
\fIkill ring\fP.  Consecutive kills cause the text to be
accumulated into one unit, which can be yanked all at once. 
Commands which do not kill text separate the chunks of text
on the kill ring.
.SS "Readline Initialization"
.PP
Readline is customized by putting commands in an initialization
file (the \fIinputrc\fP file).
The name of this file is taken from the value of the
.SM
.B INPUTRC
variable.  If that variable is unset, the default is
.IR ~/.inputrc .
When a program which uses the readline library starts up, the
initialization file is read, and the key bindings and variables
are set.
There are only a few basic constructs allowed in the
readline initialization file.
Blank lines are ignored.
Lines beginning with a \fB#\fP are comments.
Lines beginning with a \fB$\fP indicate conditional constructs.
Other lines denote key bindings and variable settings.
.PP
The default key-bindings may be changed with an
.I inputrc 
file.
Other programs that use this library may add their own commands
and bindings.
.PP
For example, placing
.RS
.PP
M\-Control\-u: universal\-argument
.RE
or
.RS
C\-Meta\-u: universal\-argument
.RE
into the 
.I inputrc
would make M\-C\-u execute the readline command
.IR universal\-argument .
.PP
The following symbolic character names are recognized:
.IR RUBOUT ,
.IR DEL ,
.IR ESC ,
.IR LFD ,
.IR NEWLINE ,
.IR RET ,
.IR RETURN ,
.IR SPC ,
.IR SPACE ,
and
.IR TAB .
In addition to command names, readline allows keys to be bound
to a string that is inserted when the key is pressed (a \fImacro\fP).
.SS "Readline Key Bindings"
.PP
The syntax for controlling key bindings in the
.I inputrc
file is simple.  All that is required is the name of the
command or the text of a macro and a key sequence to which
it should be bound. The name may be specified in one of two ways:
as a symbolic key name, possibly with \fIMeta\-\fP or \fIControl\-\fP
prefixes, or as a key sequence.
When using the form \fBkeyname\fP:\^\fIfunction\-name\fP or \fImacro\fP,
.I keyname
is the name of a key spelled out in English.  For example:
.sp
.RS
Control-u: universal\-argument
.br
Meta-Rubout: backward-kill-word
.br
Control-o: "> output"
.RE
.LP
In the above example,
.I C\-u
is bound to the function
.BR universal\-argument ,
.I M\-DEL
is bound to the function
.BR backward\-kill\-word ,
and
.I C\-o
is bound to run the macro
expressed on the right hand side (that is, to insert the text
.I "> output"
into the line).
.PP
In the second form, \fB"keyseq"\fP:\^\fIfunction\-name\fP or \fImacro\fP,
.B keyseq
differs from
.B keyname
above in that strings denoting
an entire key sequence may be specified by placing the sequence
within double quotes.  Some GNU Emacs style key escapes can be
used, as in the following example.
.sp
.RS
"\eC\-u": universal\-argument
.br
"\eC\-x\eC\-r": re\-read\-init\-file
.br
"\ee[11~": "Function Key 1"
.RE
.PP
In this example,
.I C\-u
is again bound to the function
.BR universal\-argument .
.I "C\-x C\-r"
is bound to the function
.BR re\-read\-init\-file ,
and 
.I "ESC [ 1 1 ~"
is bound to insert the text
.BR "Function Key 1" .
The full set of GNU Emacs style escape sequences is
.RS
.PD 0
.TP
.B \eC\-
control prefix
.TP
.B \eM\-
meta prefix
.TP
.B \ee
an escape character
.TP
.B \e\e
backslash
.TP
.B \e"
literal "
.TP
.B \e'
literal '
.RE
.PD
.PP
In addition to the GNU Emacs style escape sequences, a second
set of backslash escapes is available:
.RS
.PD 0
.TP
.B \ea
alert (bell)
.TP
.B \eb
backspace
.TP
.B \ed
delete
.TP
.B \ef
form feed
.TP
.B \en
newline
.TP
.B \er
carriage return
.TP
.B \et
horizontal tab
.TP
.B \ev
vertical tab
.TP
.B \e\fInnn\fP
the character whose ASCII code is the octal value \fInnn\fP
(one to three digits)
.TP
.B \ex\fInnn\fP
the character whose ASCII code is the hexadecimal value \fInnn\fP
(one to three digits)
.RE
.PD
.PP
When entering the text of a macro, single or double quotes must
be used to indicate a macro definition.
Unquoted text is assumed to be a function name.
In the macro body, the backslash escapes described above are expanded.
Backslash will quote any other character in the macro text,
including " and '.
.PP
.B Bash
allows the current readline key bindings to be displayed or modified
with the
.B bind
builtin command.  The editing mode may be switched during interactive
use by using the
.B \-o
option to the
.B set
builtin command (see
.SM
.B SHELL BUILTIN COMMANDS
below).
.SS "Readline Variables"
.PP
Readline has variables that can be used to further customize its
behavior.  A variable may be set in the
.I inputrc
file with a statement of the form
.RS
.PP
\fBset\fP \fIvariable\-name\fP \fIvalue\fP
.RE
.PP
Except where noted, readline variables can take the values
.B On
or
.BR Off .
The variables and their default values are:
.PP
.PD 0
.TP
.B bell\-style (audible)
Controls what happens when readline wants to ring the terminal bell.
If set to \fBnone\fP, readline never rings the bell.  If set to
\fBvisible\fP, readline uses a visible bell if one is available.
If set to \fBaudible\fP, readline attempts to ring the terminal's bell.
.TP
.B comment\-begin (``#'')
The string that is inserted when the
.B readline
.B insert\-comment
command is executed.
This command is bound to
.B M\-#
in emacs mode and to
.B #
in vi command mode.
.TP
.B completion\-ignore\-case (Off)
If set to \fBOn\fP, readline performs filename matching and completion
in a case\-insensitive fashion.
.TP
.B completion\-query\-items (100)
This determines when the user is queried about viewing
the number of possible completions
generated by the \fBpossible\-completions\fP command.
It may be set to any integer value greater than or equal to
zero.  If the number of possible completions is greater than
or equal to the value of this variable, the user is asked whether
or not he wishes to view them; otherwise they are simply listed
on the terminal.
.TP
.B convert\-meta (On)
If set to \fBOn\fP, readline will convert characters with the
eighth bit set to an ASCII key sequence
by stripping the eighth bit and prepending an
escape character (in effect, using escape as the \fImeta prefix\fP).
.TP
.B disable\-completion (Off)
If set to \fBOn\fP, readline will inhibit word completion.  Completion
characters will be inserted into the line as if they had been
directorieped to \fBself-insert\fP.
.TP
.B editing\-mode (emacs)
Controls whether readline begins with a set of key bindings similar
to \fIemacs\fP or \fIvi\fP.
.B editing\-mode
can be set to either
.B emacs
or
.BR vi .
.TP
.B enable\-keypad (Off)
When set to \fBOn\fP, readline will try to enable the application
keypad when it is called.  Some systems need this to enable the
arrow keys.
.TP
.B expand\-tilde (Off)
If set to \fBon\fP, tilde expansion is performed when readline
attempts word completion.
.TP
.B horizontal\-scroll\-mode (Off)
When set to \fBOn\fP, makes readline use a single line for display,
scrolling the input horizontally on a single screen line when it
becomes longer than the screen width rather than wrapping to a new line.
.TP
.B input\-meta (Off)
If set to \fBOn\fP, readline will enable eight-bit input (that is,
it will not strip the high bit from the characters it reads),
regardless of what the terminal claims it can support.  The name
.B meta\-flag
is a synonym for this variable.
.TP
.B isearch\-terminators (``C\-[C\-J'')
The string of characters that should terminate an incremental
search without subsequently executing the character as a command.
If this variable has not been given a value, the characters
\fIESC\fP and \fIC\-J\fP will terminate an incremental search.
.TP
.B keydir (emacs)
Set the current readline keydirectorie.  The set of valid keydir names is
\fIemacs, emacs\-standard, emacs\-meta, emacs\-ctlx, vi,
vi\-command\fP, and
.IR vi\-insert .
\fIvi\fP is equivalent to \fIvi\-command\fP; \fIemacs\fP is
equivalent to \fIemacs\-standard\fP.  The default value is
.IR emacs ;
the value of
.B editing\-mode
also affects the default keydirectorie.
.TP
.B mark\-directories (On)
If set to \fBOn\fP, completed directory names have a slash
appended.
.TP
.B mark\-modified\-lines (Off)
If set to \fBOn\fP, history lines that have been modified are displayed
with a preceding asterisk (\fB*\fP).
.TP
.B output\-meta (Off)
If set to \fBOn\fP, readline will display characters with the
eighth bit set directly rather than as a meta-prefixed escape
sequence.
.TP
.B print\-completions\-horizontally (Off)
If set to \fBOn\fP, readline will display completions with matches
sorted horizontally in alphabetical order, rather than down the screen.
.TP
.B show\-all\-if\-ambiguous (Off)
This alters the default behavior of the completion functions.  If
set to
.BR on ,
words which have more than one possible completion cause the
matches to be listed immediately instead of ringing the bell.
.TP
.B visible\-stats (Off)
If set to \fBOn\fP, a character denoting a file's type as reported
by \fIstat\fP(2) is appended to the filename when listing possible
completions.
.PD
.SS "Readline Conditional Constructs"
.PP
Readline implements a facility similar in spirit to the conditional
compilation features of the C preprocessor which allows key
bindings and variable settings to be performed as the result
of tests.  There are four parser directives used.
.IP \fB$if\fP
The 
.B $if
construct allows bindings to be made based on the
editing mode, the terminal being used, or the application using
readline.  The text of the test extends to the end of the line;
no characters are required to isolate it.
.RS
.IP \fBmode\fP
The \fBmode=\fP form of the \fB$if\fP directive is used to test
whether readline is in emacs or vi mode.
This may be used in conjunction
with the \fBset keydirectorie\fP command, for instance, to set bindings in
the \fIemacs\-standard\fP and \fIemacs\-ctlx\fP keydirectories only if
readline is starting out in emacs mode.
.IP \fBterm\fP
The \fBterm=\fP form may be used to include terminal-specific
key bindings, perhaps to bind the key sequences output by the
terminal's function keys.  The word on the right side of the
.B =
is tested against the both full name of the terminal and the portion
of the terminal name before the first \fB\-\fP.  This allows
.I sun
to match both
.I sun
and
.IR sun\-cmd ,
for instance.
.IP \fBapplication\fP
The \fBapplication\fP construct is used to include
application-specific settings.  Each program using the readline
library sets the \fIapplication name\fP, and an initialization
file can test for a particular value.
This could be used to bind key sequences to functions useful for
a specific program.  For instance, the following command adds a
key sequence that quotes the current or previous word in Bash:
.sp 1
.RS
.nf
\fB$if\fP Bash
# Quote the current or previous word
"\eC\-xq": "\eeb\e"\eef\e""
\fB$endif\fP
.fi
.RE
.RE
.IP \fB$endif\fP
This command, as seen in the previous example, terminates an
\fB$if\fP command.
.IP \fB$else\fP
Commands in this branch of the \fB$if\fP directive are executed if
the test fails.
.IP \fB$include\fP
This directive takes a single filename as an argument and reads commands
and bindings from that file.  For example, the following directive
would read \fI/etc/inputrc\fP:
.sp 1
.RS
.nf
\fB$include\fP \^ \fI/etc/inputrc\fP
.fi
.RE
.SS Searching
.PP
Readline provides commands for searching through the command history
(see
.SM
.B HISTORY
below) for lines containing a specified string.
There are two search modes:
.I incremental
and
.IR non-incremental .
.PP
Incremental searches begin before the user has finished typing the
search string.
As each character of the search string is typed, readline displays
the next entry from the history matching the string typed so far.
An incremental search requires only as many characters as needed to
find the desired history entry.
The characters present in the value of the \fIisearch-terminators\fP
variable are used to terminate an incremental search.
If that variable has not been assigned a value the Escape and
Control-J characters will terminate an incremental search.
Control-G will abort an incremental search and restore the original
line.
When the search is terminated, the history entry containing the
search string becomes the current line.
To find other matching entries in the history list, type Control-S or
Control-R as appropriate.
This will search backward or forward in the history for the next
entry matching the search string typed so far.
Any other key sequence bound to a readline command will terminate
the search and execute that command.
For instance, a \fInewline\fP will terminate the search and accept
the line, thereby executing the command from the history list.
.PP
Non-incremental searches read the entire search string before starting
to search for matching history lines.  The search string may be
typed by the user or be part of the contents of the current line.
.SS "Readline Command Names"
.PP
The following is a list of the names of the commands and the default
key sequences to which they are bound.
Command names without an accompanying key sequence are unbound by default.
.SS Commands for Moving
.PP
.PD 0
.TP
.B beginning\-of\-line (C\-a)
Move to the start of the current line.
.TP
.B end\-of\-line (C\-e)
Move to the end of the line.
.TP
.B forward\-char (C\-f)
Move forward a character.
.TP
.B backward\-char (C\-b)
Move back a character.
.TP
.B forward\-word (M\-f)
Move forward to the end of the next word.  Words are composed of
alphanumeric characters (letters and digits).
.TP
.B backward\-word (M\-b)
Move back to the start of this, or the previous, word.  Words are
composed of alphanumeric characters (letters and digits).
.TP
.B clear\-screen (C\-l)
Clear the screen leaving the current line at the top of the screen.
With an argument, refresh the current line without clearing the
screen.
.TP
.B redraw\-current\-line
Refresh the current line.
.PD
.SS Commands for Manipulating the History
.PP
.PD 0
.TP
.B accept\-line (Newline, Return)
Accept the line regardless of where the cursor is.  If this line is
non-empty, add it to the history list according to the state of the
.SM
.B HISTCONTROL
variable.  If the line is a modified history
line, then restore the history line to its original state.
.TP
.B previous\-history (C\-p)
Fetch the previous command from the history list, moving back in
the list.
.TP
.B next\-history (C\-n)
Fetch the next command from the history list, moving forward in the
list.
.TP
.B beginning\-of\-history (M\-<)
Move to the first line in the history.
.TP
.B end\-of\-history (M\->)
Move to the end of the input history, i.e., the line currently being
entered.
.TP
.B reverse\-search\-history (C\-r)
Search backward starting at the current line and moving `up' through
the history as necessary.  This is an incremental search.
.TP
.B forward\-search\-history (C\-s)
Search forward starting at the current line and moving `down' through
the history as necessary.  This is an incremental search.
.TP
.B non\-incremental\-reverse\-search\-history (M\-p)
Search backward through the history starting at the current line
using a non-incremental search for a string supplied by the user.
.TP
.B non\-incremental\-forward\-search\-history (M\-n)
Search forward through the history using a non-incremental search for
a string supplied by the user.
.TP
.B history\-search\-forward
Search forward through the history for the string of characters
between the start of the current line and the current cursor
position (the \fIpoint\fP).
This is a non-incremental search.
.TP
.B history\-search\-backward
Search backward through the history for the string of characters
between the start of the current line and the point.
This is a non-incremental search.
.TP
.B yank\-nth\-arg (M\-C\-y)
Insert the first argument to the previous command (usually
the second word on the previous line) at point (the current
cursor position).  With an argument
.IR n ,
insert the \fIn\fPth word from the previous command (the words
in the previous command begin with word 0).  A negative argument
inserts the \fIn\fPth word from the end of the previous command.
.TP
.B
yank\-last\-arg (M\-.\^, M\-_\^)
Insert the last argument to the previous command (the last word of
the previous history entry).  With an argument,
behave exactly like \fByank\-nth\-arg\fP.
Successive calls to \fByank\-last\-arg\fP move back through the history
list, inserting the last argument of each line in turn.
.TP
.B shell\-expand\-line (M\-C\-e)
Expand the line as the shell does.  This
performs alias and history expansion as well as all of the shell
word expansions.  See
.SM
.B HISTORY EXPANSION
below for a description of history expansion.
.TP
.B history\-expand\-line (M\-^)
Perform history expansion on the current line.
See
.SM
.B HISTORY EXPANSION
below for a description of history expansion.
.TP
.B magic\-space
Perform history expansion on the current line and insert a space.
See
.SM
.B HISTORY EXPANSION
below for a description of history expansion.
.TP
.B alias\-expand\-line
Perform alias expansion on the current line.
See
.SM
.B ALIASES
above for a description of alias